Cap.
quintum.
165
&
propris
elixiri,
quod
coniungit
se
suo
si¬
mili
&
puro,
separatis
superfluitatibus,
quę
per
ignem
deinceps
consumuntur.
In
combustio¬
ne
existenti,
scilicet
metallo
vel
corpoti
igni
exposito
&
in
periculo
conustionis
versan¬
ti,
pel
propter
extranei
sulphuris
sibi
ad
na¬
ti
abundantiam,
quod
mercurium
etiam
fixum
secum
euanescere
cogit,
vel
propter
ipsis
mer¬
curij
cruditatem
&
paucam
fixionem:
nisi
fortè
per
conbustionem
ignem
intelligimus.
Alius
co¬
dex
hoc
modo
legit.
Puritas
&claritas
mundi¬
ficatiua,
dans
splen
lorem
eminen
èst
in
conbustione
exi¬
stenti,
non
adiunctis
post
consolidationem
partium
purifi¬
catarum
quae
relinquuntur,
eo
quod
ignis.
&c.
quasi
diceret,
non
a
liunctis,
hoc
est
separatis
extra¬
neis,
quae
no
consolidantur
cum
puris,
sed
per
ignem
absumutur.
Et
quodammodo
rectius
Quamvis
autem
vtrumque
exemplar
constan¬
tissime
retineat
&
legit,
in
combustione
existenti,
puto
nihisominus
mendum
irrepsisse
quod
ita
corrigi
posse
existimo,
si
scribatur,
à
com¬
bustione
praeseruans,
non
idurens
Idque
ex
mente
Ge¬
bri,
qui
cap.
1.
eiusdem
libri
de
eadem
paritate
loquens,
his
verbis
vtitur.
hec
oleaginitas
sit
tan¬
tae
puritatis
essentiae,
&
ab
omni
re
combustbili
siue
adurente
artificialiter
mundata,
quod
omnia
cum
qui¬
bus
per
minima
coniungitur
non
comburat,
sed
à
com¬
bustione
praeseruet.
Alioqui
quid
sibi
velit
Ge¬
bri
interpres
per
haec
verbi,
dans
splendorem
eminentem
incombustione
existenti,
fateor
me
non
sa¬
tis
intelligere,
quam
enim
supra
attuli
inter¬
pretatio¬
L
3
Quomdo
lo¬
cus
restituen¬
du.
A
Gebris
iudicio.