485
DETERMINATIO
sumus, quòd dicit philosophus primo physicorum, scilicet quòd
omnes antiqui absque ratione principia naturae contraria tan¬
quam ab ipsa ueritate coacti posuerunt, quamuis ignorarent
principia ipsa, & quibus contrarietas inesset. Sic eodem modo
coguntur ambae partes ponere has alterationes in metallis fie¬
ri posse, quamuis transmutationem alterationes sequentem
ultimas ignorent fere omnis. Non enim diceretur ars si so¬
phistica esset tantum, quoniam ars imitatur naturam, &
sicut natura non est sophistica in operibus suis, sic nec ars,
cum igitur alchimia ponatur in numero artium, non uidebi¬
tur sophistica. Et cum artista ipsius non reperiatur aliquis, er¬
go nec ars erit, cum sint sicut relatiua, ideo diuersi diuersa
sentiunt. Non tamen est standum utrique iudicio aliquorum con¬
traria iudicantium, quia oportet alterum iudicium esse cor¬
ruptum, scilicet ex parte sensus, uel intellectus, & illius iu¬
dicio non est acquiescendum, ut dicit philosophus 11. meta¬
physicae. Si ergo quaestio istius artis est ita difficilis, quid di¬
cemus de ipsius inuentione & inuestigatione reperienda? posi¬
to, quòd sit uera
DICO ergo quòd ars alchimiae, est omnino apparens
& existens & naturam imitans, faciens penitus idem aurum
& argentum sicut est minerale, quod enim à minerali de¬
ficit in aliquo non est idem cum eo, & haec in capitulis se¬
quentibus osterdemus aperte secundum quod est possibile
apud uolantes intelligere. Et rationes omnes tam Aristotelis
quàm aliorum euidentissime destruemus, & ostendemus eas
ueritatem aliquam non continere, sed apparentiam solam quan¬
uis difficilem. Vnde dicitur 7. ethicorum. Si enim soluantur
difficilia, & assumantur probabilia ostensum utique erit suf¬
fcienter. Et in eodem non solum oportet uerum dicere sed cau¬