DE
VNITATE
Quomodo
haec
ars
sit
tantum
unica,
non
solum
quo
ad
ma¬
teriam,
sed
per
omnem
modum.
Et
consequenter
uide
de
unitate
lapidis
philosophorum,
tam
quoad
materiam,
tam
etiam
quo
ad
modum
operan¬
di
secundum
ultimatam
eius
dispositionem.
&
quòd
nil
extranel
intrat,
quod
non
sit
de
sua
natura.
EST
autem
ars
haec
unica,
non
solum
quo
ad
ma¬
teriam,
sed
secundum
omnem
modum.
Ita
quòd
omnia
quae
sunt
in
hac
arte
necessaria
quocunque¬
modo
tradita
sint,
semper
reducuntur
ad
unum,
tanquam
ad
genus
suum,
non
recipiens
diuersitatem.
Signum
autem
huius
unitatis
praedictae
est,
quiae
omnes
philosophi
huius
artis
quocunque
modo
extraneo,
&
figuratiuo
loquantur,
mutuo
se
intelligunt,
quasi
una
lingua
&
loque
a
extranea
ab
omnibus
alijs.
&
nota
solis
eis
sibi
inuicem
loquerentur,
quod
nullo
modo
esse
posset,
si
ars
haec
esset
multiplex
&
ua¬
ria
&
diuersa,
siue
ex
parte
materiae
siue
modi
agendi
&
operationis.
Quomodo
enim
aliter
in
omnibus
quae
dicunt
se
mutuo
intelligere
possent?
Quemadmodum
graeci
mu¬
tuo
se
intelligunt,
&
arabes
se,
&
latini
se
per
unitatem
loquelae
ad
rem
eandem,
non
autem
graed,
arabes,
nec
econ
uerso
propter
uariationem
ab
unitate,
sic
&
in
proposito
esse
uidetur.
Vnde
Rasis
in
lumine
luminum.
Diuersi
diuer¬
sas
nominando
protulere
sententias,
nusquam
tamen
aber¬
rasse
uidentur.
Vnde
dicit
Senior.
Sapientes
non
sunt
diuer¬
si
in
intellectu
sed
in
nominibus
&
similitudinibus,
&
per
omnia
idem
intelligunt.
Item
dicit
Lilium.
Vna
uia,
una
re,
una
dispositione,
uno
actu
totum
magisterium
termi¬