Cap.
septimum.
233
nes
decoctionesque
totum
spirituale
&
simplex
redditum,
non
recipit
nisi
quod
suae
naturae
fuerit,
densa
autem
&
corporea
simplicibus
coniuncta
non
bene
conueniunt.
Quocirca
non
abs
re
Raim.
Lullius.
Corpus
perfectum
in
sua
grossitie
permanens
non
potest
habere
virtutem
con¬
uertendi
ipsum
commistum
imperfectum
ad
suam
na¬
turam
perfectam:
netesse
est
ergo
quod
corpus
perfe¬
ctum
subtilietur,
antequam
habeat
talem
viriutem.
Est
autem
subtiliatum,
quando
est
in
argentum
vi¬
uum
reductum.
&
cum
ipsum
argentum
viuum
cor¬
poris
perfecti
sit
fixum,
figit
argentum
viuum
non
fi¬
xum
corporis
imperfecti.
Aurum
itaque
&
argen¬
tùm
primo
dissulue
in
aqua
sui
generis,
si
il¬
lam
noueris,
si
non,
per
sales,
vt
indicauimus,
sufficit
enim
corpora
perfecta
in
mercurium
reduci,
deinde
elixiri
paulatim
coniunge,
ir¬
rigando,
decoquendo
&
sublimando,
donec
color
ipsius
&
virtus
placeat,
nam
singulis
ir¬
rigationibus
calcinationibus
&
sublimatio¬
nibus
lucraberis
aliquid.
Idque
fit
tam
ob
tin¬
cturam
quae
in
lapide
augetur,
quam
ob
di¬
gestionem.
Quanto
enim
plus
digeritur
&
decoquitur
lapis;
tanto
ignis
illi
inclusus
a¬
ctiuior
fit,
ac
lapis
augetur
quantitate
&
vir¬
tute,
non
secus
atque
infans,
qui
conueni¬
enti
cibo
enutritus
crescit
quotidie
&:
ro¬
bustior
fit,
&
tandem
in
virum
euadit
perfe¬
ctum.
Altero
modo
consideratur
tinctura
tan¬
quam
P
5