Cap
septimum.
243
ra
alienus
sit,
nullaque
ei
cum
metallis
propin¬
quitas
&
concordia,
ijs
non
permiscebitur
nec
vnietur,
demmum
cum
coloratum
in
naturam
colorantis
in
vera
tinctura
hecesse
sit
transfor¬
mari,
&
non
quaeramus
terram
&
lapides
sed
aurum
&
argentum,
non
sine
ratione
viden¬
tur
hi
colores
ab
omnibus
artis
studiosis
in
metallorum
metamorphosi
repudiandi.
Eadem
de
salibus
aluiminibus
&
atramen¬
tis
sententia
erit,
quae
quanuis
alterationem
aliquam
inducere
valeant
per
cementa:
exem¬
pli
gratia,
vt
color
aeris
mirum
in
modum
au¬
geatur,
&
illustretur,
quod
auro
non
nimis:
magna
quantitate
additum,
eandem
cum
eo
praebeat
speciem,
tamen
cùm
reuera
auro
non
vniatur,
sed
per
cementi
&
cineritij
exameri
aut
alia
ratione
separetur,
aut
per
ignem
com¬
buratur,
tinctura
illa
fixa
dici
non
poterit.
Ita
auri
rubor
quanuis
intendi
nonnihil
pos¬
sit
per
artificium,
tamen
&
ipsum
debilius
est
in
natura
sua
permanens,
quam
vt
alia
cor¬
pora
tingere
possit,
quia
fusione
&
liquefa¬
ctione
crebra
color
ille
euanescit,
relicto
cor¬
pore
in
statu
pristino.
Transmutationes
tamen
quasdam
&
miranda
quaepiam
per
superadicta
nonnunquam
fieri
non
nego,
ferrum
enim
per
cemeutum
vitrioli
calcinati,
vel
laminas
eius
tenues
candentes
caschanti
oleo
crebrius
restinctas
in
aes
transire
videmus.
Sed
pro¬
pter
hoc,
vitriolum
quamuis
feerri
naturam
immutet
Q
4
Sales,
alu¬
mina
&
atramenta
tinctura
ca¬
rere.
Ferri
in
aes
transmuta¬
tio.