141
34 LIBER
Primum eos falli, qui rentur metallorum species muta¬
ri non posse, dedisseque illos Aristoteli, quod Auicenae
dandum erat: deinde ab eodem subindicatum mutatio¬
nem referendam esse in primam materiam metallo¬
rum, quae artis adiumento reduceretur in diuersam spe¬
ciem. Demum colligit Albertus longo satis progressu, me¬
tallicae peritos artis medicorum instar progredi, quo¬
rum probabilior illa semita, cuius ductu purgat sul¬
phur & argentum uiuum, riteque illorum permix¬
tio paratur, quorum virtutibus, vt eius vtar pro¬
prijs verbis, omnis metalli species inducitur, dedu¬
cique demum scribit viuum argentum ad duritiem,
& deinde diuersas formas metallorum. Sanctus
Thomas in summae theologicae secunda parte, secundi
uoluminis, affirmat chemicae veritatem, quàm non
asseruerat in secundo, in sententias theologicas com¬
mentario: propterea varius hac in re multis visus est,
vt suo loco manifestius apparebit, cum aperte senten¬
tiam ipsius interpretabimur. Quantum ad pręsens atti¬
net, sectator Thomae Siluester eiusdem est sententiae,
vt fieri aurum per artem queat, in qua sententia Ioan¬
nes non permansit; At Caietanus Thomas sua in
summula censet, artem ipsam dummodò sine frau¬
de fiat ex se se illicitam non habendam, nec in pec¬
catis numerandam venditionem rei per artem effe¬
ctae si pro eadem, quae est, proprie fiat uenditio: in
com¬