SECVNDVS.
53
intelligente,
separataque
mente
voluerint,
multo
tamen
crebrius
artis
errata
confessi
fuere,
cum
non
mo¬
do
materiae
repugnantis
occasio
se
se
ingesserit,
sed
post¬
habitae
fuerint
regulae
rerum
efficiendarum
à
recta
ratio¬
ne
praescriptae,
qua
ratione
si
vsus
homo
fuerit
non
abu¬
sus,
tantum
abest
vt
erret,
vt
ipsius
etiam
naturae,
si
quę
interciderint
errata
corrigat.
Ergo
cum
&
arti
res
ipsas
natura
subministrat,
ipsaque
ars
incumbat
naturae,
se
seque
ille
iuuent,
sibique
quodam
modo
subseruiant
inui¬
cem,
potest
aliquando,
per
artis
peritiam
adiuuante
na¬
tura
fieri,
quod
fit
per
ipsammet
naturam,
&
etiam
ali¬
quando
constantius
in
vertenda
sublunari
materia,
ex¬
emplo
vtamur
eiusmet
auri,
de
quo
disputamus.
Quid
prohibet
homines
illius
formam
alijs
in
metallis
indere,
et
solis,
&
ignis
beneficio?
quàm
formam
sole
tantummo¬
do
vsa
natura
latebrosis
in
terrae
sedibus,
commolita
est:
nam
siue
ex
sulphure
&
viuo
argento
fiat
aurum,
vt
placuit
&
Democrito
&
plurimis,
vt
etiam
mihi
osten¬
sum
est
experientia
multiplici,
siue
id
alijs
etiam
ex
ua¬
poribus
effici
queat,
qui
puriores
&
sint,
&
habeantur,
sublat:
nihilominus,
eis
ex
rebus,
et
in
unam
conflatis,
naturam,
siue
exquadam
aqua
non
cognita,
quam
Theo¬
phrastus
citauit,
sed
non
expressit,
siue
mauis
ex
aqua
illa,
quae
fertur
accepta
Democrito
lixiuia
nuncu¬
pata,
cui
sit
mixta,
calx,
non
eam
dico
calcem,
quam
impugnauit
Albertus:
diuersa
est
enim
quae
ci¬
tata
D
iij