SECVNDVS.
57
postquam
eum
veritate
niti
compertum
possunt
homi¬
nes
vti,
non
eatenus
vt
sit
reuelatio
demonica
suscipien¬
da,
sed
quatenus
effectus
ipse
sit
vtilis
res,
&
vera
ex
se¬
se
suapte
natura,
atque
in
Deum
vt
in
primarium
om¬
nis
veri,
omnisque
boni
auctorem
planè
referenda.
si
qui¬
dem
ex
malignis
hominum,
demonumque
facinoribus
elicere
nouit
Deus
bona,
tanta
ipse
est
tanque
ineffabili
benignitate,
cui
tandem,
quod
sumus,
quod
mouemur,
quod
uiuimus
acceptum
ferri
debere,
&
Pauli
Apostoli
auctoritate
&
ratione
didicisse
opere
precium
est.
ve¬
rum
eninuero
vt
parte
alia
non
putem
reuelatam
quan¬
doque
per
malignos
demones
auri
faciendi
potestatem,
ea
mihi
satis
ratio
persuadet,
quod
non
nisi
malignis
eam
reuelaret
hominibus,
aut
ijs
quos
imbui
malignita¬
te
persuasum
haberet:
eos
autem
homines
diuina
iusti¬
tia
non
permittit
vt
animi
virus
cum
potestate
coniun¬
ctum
effundant
in
pernitiem
generis
humani.
Quae
qui¬
dem
ratio
videtur
verissimilibus
experimentis
communi¬
ri,
quando
nec
paucos
etiam
aureos
suis
sectatoribus
impertit
in
obscaenis
ludis,
de
quibus
egimus
in
dialo¬
go
triplici,
cui
nomen
strix.
Bonis
itaque
spiritibus
feramus
acceptum,
si
quid
est
reuelatum
de
artis
veri¬
tate
singulari,
aliquo
priu
ilegio,
sed
doctrinae
&
expe¬
rientiae
id
facilius
tribuendum.
Diuersa
enim
cum
di¬
uersis
varijs
colligerent
experimentis,
potuerunt
artis
pe¬
riti
multa
cognoscere:
neque
enim
aut
vno
in
loco,
aut
vno