290
VITA
posteritate
semper
magis
ac
magis
vitae
vires
defecisse,
vt
hac
tempestate
decades
decadum
in
hominum
aetatibus,
vix
etiam
ad
decades
peruenerint,
imò
vix
vnus
detur,
qui
tot
vitae
suae
denarios
annos
compleat,
quot
centena¬
rios
antiqui
patres
superuixerunt?
An
non
id¬
ipsum
pro
morbo
haereditario
reputabitur,
ad
exemplum
vitae
longae
&
vitae
breuis?
Etenim
argutus
ille
calumniator
non
cessat
ab
incepto,
quinimò
in
has
horas
homines
ad
inordinatae
vitae
genus
omne
vehementissimè
sollicitat.
Quo
fit
vt
parentes
indies
magis
ac
magis
de¬
biles
facti,
sibi
similes
foetus
progignant
auctio¬
risque
infirmitatis.
Qui
quidem
postmodum
(ex
propria
nimirum
quisque
suę
vitae
petulan¬
tia)
nedum
in
seipsis,
verumetiam
in
sua
poste¬
ritate
pullulandi
propagandique
dederunt
oc¬
casionem,
vt
ex
vno
ad
alium,
quae
longa
fuit
olim
sanaque
vita,
transijt
paulatim
&
succes¬
siuis
incrementis,
in
breuissimam,
eamque
cor¬
ruptissimam.
Haud
alio
credendum
aculeo
ser¬
pentem
introduxisse
hominum
vtrique
vitae
mortem,
quàm
per
petulantem,
titillantemque
inobedientiam,
qua
reluctarentur,
vti
subesse
diuinis
praeceptis,
non
secus
&
naturae
legibus.
Haec
est
potissima
radix,
quae
tenebraselemen¬
torum
commouet,
armatque
tenebris
exteriori¬
bus
ad
bellum
gerendum
luci
firmamentali
rerum
naturalium,
vt
si
quà
possint,
vetitam
à
Deo
per¬