TERETIVS.
127
Mater
Anus
gestare
solet
sua
viscera
partu;
Et
solet
artificis
diuersa
per
auia
ferri
Mens
lassata
nimis,
duroque
intenta
labori,
Atque
hinc
fessa
manus
deflectit
tramite
recto;
Attamen
in
uanum
cuncta
haec
quaesiueris
ante
Ni
vellit
omnipotens,
sine
quo
sunt
irrita
semper
Naturae
atque
artis
molimina
cuncta,
nec
vllis
èo
Aut
vita,
aut
vires
possunt
consistere
rebus:
Interdumque
malus
Daemon
se
se
ingerit
atque
Omnia
perturbat,
ni
compescatur
Olympo:
Nam
memini,
memini
in
fuluum
mutarieratra,
Ordine
naturę
transuerso,
iamque
metallum
Effugere
ex
oculis,
res
est
non
falsa
renidens,
Et
calcè
flammae
victricem
tendere
in
auras
Ignibus
exiguis,
paruoque
afflata
uapore
Disperijt
subito,
in
tenues
cuanida
uentos:
Mirabar,
causamque
simul
scrutabar
Olympo,
Cum
lux
affulsit
menti
caligine
pulsa,
Namque
crucis
signum
pepulit
ludibria
nigri
Ditis,
&
in
priscum
res
est
renouata
vigorem,
Tantus
honor
nostro
est,
&
tanta
potentia
regi,
Qui
genus
humanum
ligno
seruauit
ab
alto,
Qui
si
orsis
adstet
placidus,
si
caepta
secundet,
Plus
tibi
tu
adijcies
solers,
vtriusque
metalli
Illiricae,
quam
quod
dederant
tibi
Roma
cauernae,
Quam
quod
Callaicis
effoderat
Astur
in
antris,
Nec