BREVIS.
301
vti,
existimabat
actum
esse
de
homine.
Verùm
misericors
Dominus
noluit
eatenus
homi¬
nem
virum
sibi
reddere
inimicum,
vt
quan¬
quam
exutus
omni
ratione
&
vera
sapientia,
in
tantam
ingratitudinem
prolaberetur.
Tan¬
tùm
fugit
à
facie
Domini
brutalitate
quadam
imbutus,
qua
putauit
latere
posse
eum,
qui
nus¬
quam
non
praesens
est.
Fassus
tamen
errorem
suum,
statim
sine
cunctatione,
cognouit
ore
coram
domino
suam
nuditatem:
exemplarni¬
mirum
primae
poenitentiae:
non
quod
propter
hanc
consequutus
sit
misericordiam,
nondum
enim
audierat
dulcisonum
hoc
verbum
Do¬
mini
ad
serpentem,
Semen
mulieris
conteret
caput
tuum.
Quid
quaeso
haec
omnia
sibi
aliud
velle
videntur,
quàm
Dei
misericordiam
er¬
ga
hominem
ob
oculos
mentis
nostrae
pro¬
ponere,
vt
meditemur
eam
dies
&
noctes,
eò
studia
nostra
priùs
dirigentes,
quò
peruia
nobis
est
omnis
in
omnibus
ars
atque
sapi¬
entia?
Post
lapsum
igitur,
prima
hac
omnium
pro¬
missione
ex
ore
proprio
Deus
ratificare
voluit
quicquid
per
suos
prophetas
erat
in
futurum
promissurus,
&
effectu
postmodum
in
filio
prae¬
stiturus.
Ab
eo
momento
igitur
Adam
à
Domi¬
no
libertati
donatus
&
emancipatus,
à
seruitio
diaboli
ad
suam
monarchiam
est
restitutus,
excepto
solum
radicis
pomi
tantillo
reliquo,
propter
quod
mono¬