115
6
EPISTOLA
torum, plantarum, diaboli, totius denique
vniuersi aliquid collocatum sit. nec sanè
immeritò. nam re vera quantum in nobis
virtutis habitat, tantum Dei inest: quantum
sceleris, tantum diaboli: quantum rationis,
tantum Angelorum: quantum motus sensusque
arbitrarij, tantum bruti: quantum auctio¬
nis, tantum plantae: quantum salis, sulphu¬
ris, mercurij, tantum mineralium. Factus
enim est homo, vt cetera quaeque mixta,
ex minera terrae; & in suum omnia pulue¬
rem post factam corporis analysin, ociùs
tardiùs redibunt. Verùm quid ego hasce
noctuas ad te, qui Athenis transigis ętatem?
vel quid ad illos Misosophos, qui senum
psittacorum more negligunt erudientem, nec
vnquam è suis monstrorum plenis labyrin¬
this, vel Ariadnes filo adiuti egredientur?
Placuit tamen aliquid tentare ad ipsos re¬
uocandos, si non proficiendi spe, tamen pe¬
riclitandi voluntate: quandoquidem [GR] Τροιὴν
πειρώμενοι ἢλθον Ἀχαιοί· Καλλίστα παίδων,
πειρά θὴν πάντα τελεῖται. [/GR] Cur autem hęc ti¬
bi nostri exercitus praeludia dicarem, pluri¬
ma in causa sunt. Primum singularis tua erga
nostrates humanitas, quam ante biennium in
tua