37
DIALOG.
APOLOG.
to
pręstantiam:
cuius
beneficio
viuam
Ana¬
tomiam
disces,
simplicium,
quid?
sales?
mer¬
curios?
sulphura?
immò
influentias,
signa¬
turas,
potestates,
astra,
vitas,
resurrectiones
elucidantem?
PH.
Equidem
chymicorum
tuorum
nitor,
elegantia,
lautitia
ita
me
in
tuas
partes
transuersum
diripuerunt:
vt
ma¬
gna
quidem
dubitatio
sit,
an
rursus
ad
Gale¬
ni
scholam
vnquam
pelliciar.
Tamen
non
ad
illud
respondisti:
communium
remediorum
optimum
fuisse
successum,
illorumque
vsum
fuisse
nonnullis
hominibus
salutarem.
CH.
Quid
ni?
nihilo
minùs
sicuti
aliter
lignum
cultellus
scindit,
aliter
securis:
ita
etiam
citò
nulloque
penè
negotio
eas
confestim
tolli¬
mus
infirmitates,
quibus
eradicandis
Gale¬
nici
ne
mensis
vnius
spatio
suffecerint:
nihil
mentior,
hospes,
nihil
simulo:
atque
rem
ita
ha¬
bere
tum
praxeos
voce,
tum
rationum
pondere
euincam.
Nonne
in
quauis
medica
opera¬
tione,
[GR]
ἡσύχως,
ταγέως,
ἀσφαλως
[/GR],
iucundè,
ci¬
tò,
tutoque
agere
oportet?
PH.
Oportet
qui¬
dem,
nam
&
sensus
id
ipsum
suadet,
&
Hip¬
pocrates
imperat.
Sed
cur
hęc
tria
assequi
non
licet
communibus
medicamentis?
CH.
Quia
non
vult
fatum.
Nam
si
corpus
ali¬
C
iij