CONCLVSIO.
Sed
quis
vel
Angelus
haec
audiat,
cui
non
commoueatur
bilis?
Ar¬
delionum,
sycophantarum,
hęreticorum
appellationes,
non
nisi
à
similibus
hominibus
vsurpatae
sunt,
qui
nimirum,
vel
idiotarum
more,
vel
ebriosorum
iracundia
quicquid
in
buccam
venit,
effu¬
tiunt.
Quid
verò
de
his
qui
talia
committere
praelo
non
erubescunt,
iudicandum
est?
Interea
docti
videri
ac
dici
volunt,
sed
qua
doctri¬
na
potiore
quàm
idiotarum?
Non
ardeliones
neque
sycophantas
Paracelsus
vocauit
priscos
medicos
Graecos
&
infideles,
at
solum¬
modo
pseudomedicos,
&
erroneòs,
ac
talia
quae
tolerari
quadan¬
tenus
possent,
causis
tamen
redditis
veris,
non
argutis,
cur
idipsum
fecerit.
Si
quae
duriora,
protulit
non
tam
in
ipsos,
quàm
in
sectato¬
res,
qui
sic
in
verba
suorum
magistrorum
iurarunt,
vt
reluctari
ve¬
ritati
studiose
malint,
quam
sui
praeceptoris
manifestum
errorem
confiteri:
tales
sunt
in
quos
potissimùm
inuehitur,
&
quos
videbat
suam
patriam,
in
Graeciam
transmutare
proprijs
neglectis
atque
re¬
iectis,
imò
ex
varietate
rerum
intricatum
contexere
labyrinthum.
Non
quod
varietatem
rerum
contemnat,
quae
summè
propter
eum
qui
condidit
veneranda
est:
In
ea
siquidem
nobis
vbertatem
suae
liberalitatis
erga
nos
maximè
relucere
voluit,
idque
magis
quò
attentiùs
ac
diligentiùs
scrutaremur.
At
in
hac
vniuersitate
quis
vnum
abditum
videre
nititur?
quis
operam
dare
vt
intelligat?
Deum
autorem
esse
pacis,
vnionis,
&
concordiae,
tum
in
multitudine
con¬
fusionem
esse
nullam
velle?
Non
ideo
multa
variaque
largitus
est
nobis,
vt
confunderemus,
at
potiùs
vt
profunditatem
immensae
multitudinis,
ex
vnico
simplissimoque
fontè
consideraremus
or¬
tam,
ac
intelligeremus,
quò
gratiae
donum
hoc
omne
ipsi
soli
&
vni
feramus
acceptum.
Quicunque
igitur
vnum
omnia
vnum,
intel¬
lexerit
esse
vitam
omnium,
&
econtrà
duo
multa
duo,
mortem
ad
fer¬
re
cunctis,
perfectus
erit
philosophus
physicus
atque
medicus:
Quid
multis
igitur
est
opus
in
medicina,
cuius
finis
&
scopus
est
vnum
vi¬
delicet,
vt
à
morte
vita
protegatur
per
vnum,
&
non
per
multa?
Quo
tandem