12
THADD.
HAGECII
eandem
Romae,
ita
vt
ab
asellis
gerulis
impor¬
tatur,
bibit.
Sed
delicatiores
opulentioresque
a¬
quam
illam
Tiberinam
in
grandibus
vasis
ficti¬
libus,
in
cellis
vinariis
asseruant:
quae
incorru¬
pta
durat,
non
in
dies
solum
multos,
verum
in
menses
&
annos.
id
quod
mirum
cuique
videri
haud
immerito
possit.
Sed
ars
quaedam
peculia¬
ris
habetur
conseruandi
illas
aquas:
quae
priscis
illis
saeculis
prorsus
fuit
ignota.
Eo
enim
modo,
vt
diximus,
reposita,
celerius
opinione
lique¬
scit,
ac
subsidet,
potuique
&
cibis
idonea
effici¬
tur.
Legimus
etiam
Reges
Persarum,
qui
post¬
ea
amisso
imperio
Parthi
sunt
dicti,
solos
ex
Choaspe
amne
bibisse:
imo
&
ex
Eulaeo,
qui
Su¬
sarum
arcem,
vbi
vetus
Persarum
Regia,
circuit,
eosdem
Strabo
bibisse
existimat,
propter
leui¬
tatem.
Denique
Agathocles,
apud
Athenaeum,
meminit
cuiusdam
aquae,
quam
auream
Persae
vocabant,
cuius
essent
scaturigines
70,
quam
nul¬
li,
praeter
Regem,
eiusque
filium
natu
maximum,
bibebant:
quia
potus
eius
capitis
periculo
inter¬
dictus
fuit.
Cum
autem
temporis
progressu
simplicis
aquae
potatio
vilesceret;
&
iam
etiam
à
pluribus
vinum
expeteretur;
ab
omnibus
ta¬
men
haberi
minime
posset;
siue
ob
illius
rarita¬
tem
ac
penuriam,
siue
etiam
ob
ignorationem
culturae,
&
agricolationis;
siue
ob
locorum
vi¬
nis
ferendis
incommoditatem:
quod
nec
coeli
nec
soli
haberent
satis:
&
quia
non
omnis
fert
omnia
tellus:
fortasse
etiam
inuidia
aemulatio¬
neque
gliscente;
quod
alij
tam
suaui,
iucundo,
&
vi-