DE
CERVISIA
OPVSC.
15
uisia
nominatur,
initio
ratio
istius
appellationis
explananda
videtur:
tum
definitio,
quae
rem
i¬
psam
explicet,
constituenda,
partesque
ipsius,
causae,
ac
vniuersa
parandi
ratio,
quemadmodum
&
effectus,
seu
officia
excutienda:
vt
inde
vni¬
uersa
Cereuisiarum
natura,
vires
&
facultates
i¬
psarum,
liquidius
diiudicari,
cognoscique
pos¬
sint.
&
hic
vnicus
&
postremus
nostrae
tracta¬
tionis
scopus
est.
Cereuisiae
itaque
appellatio
sumpta
esse
vi¬
detur
à
Cerere,
olim
Dea,
&
inuentrice
frugum:
quae
&
ipsa
saepissime
pro
ipso
frumento,
seu
et¬
iam
pane,
sicut
Liber
pro
vino,
per
Metonymiam
denominatur:
quasi
dicas
potum
frumentaceum.
Quando
verò
appellatio
Cereuisię
primum
na¬
ta,
quomodóve
ad
nos
vsque
propagata
sit,
defi¬
nire
difficile
est.
Nam
etsi
à
Cerere,
vt
dictum
est,
originem
suam
sumpsisse
nullum
sit
dubium:
ta¬
men
vnde
reliqua
particulae
adiectio
irrepserit;
ipsiusque
integri
nouique
nominis
Cereuisia
vnde
denominatio
orta
sit:
qui
id
declarauerit,
audiui
neminem.
Itaque
quid
Visia,
aut
cuius
linguae
vocabulum
sit,
me
ignorare
confitebor
libenter.
Constat
nec
Graecum
esse,
nec
Latinum,
nec
Italicum,
nec
Hispanicum,
nec
Gallicum,
nec
Germanicum,
nec
Slauicum
vel
etiam
Hene¬
tum:
&
tamen
apud
solam
Germanicam
&
He¬
netam
gentem
Latini
nominis
appellatio
cum
ipsa
rei
possessione,
ad
haec
vsque
tempora
per¬
seuerat,
nisi
fortè
dicere
velimus,
à
viribus
Ce¬
teris
sortitam
esse
illam
appellationem,
quod