16
THADD.
HAGECII
Cereris,
seu
frumenti
vis
tota
in
aquam
sit
inco¬
cta.
Sed
haec
missa
faciamus:
neque
de
nota¬
tione
istius
Ceruisiae
appellationis
disputemus
scrupulosius:
siquidem
constat
omnibus,
quid
eo
nomine
intelligamus.
Vtut
sit
igitur,
no¬
men
hoc,
quocunque
tandem
authore
inuen¬
tum
sit,
multo
recentius
esse
videtur
ipso
potu
frumentaceo
antiquissimo.
Nam
Aegyptios
pri¬
mos
huius
potus
authores
fuisse,
non
vsque
adeò
longo
decursu
annorum
post
obitum
Nohae,
scri¬
ptores
testantur.
in
hoc
tamen
istorum
discri¬
minatae
sunt
sententiae,
quod
vnam
&
eandem
rem,
seu
vnum
illud
potionis
frumentaceae
ge¬
nus,
non
vno
nomine
vocauerint.
Nam
potum
ex
hordeo
confectum
appellabant
Zythum,
vt
&
Theophrastus,
&
Plinius
lib.
22,
cap.
25,
au¬
thor
est,
vbi
in
haec
verba
scribit:
"Ex
frugibus
fi¬
unt
potus,
Zythum
in
Aegypto:
Celia
&
Ceria,
in
Hispania:
Ceruisia,
&
plura
genera,
in
Gallia,
a¬
liisque
prouinciis."
Graeci
verò
varias
illi
indide¬
runt
appellationes.
Vocauerunt
enim
[GR]
οἷνον
κρίθι¬
νον
[/GR],
id
est
Vinum
hordeaceum,
ex
hordeo
confe¬
ctum
potum.
Eundem
Aristoteles
(Athenaeo
te¬
ste)
[GR]
πὶνον
[/GR]
vocauit,
vnde
nostris
Bohemis,
&
gen¬
ti
Slauicae,
appellatio
deducta
esse
videtur,
qui
vernacula
lingua
omnem
potum
frumentaceum
PiWo,
&
[GR]
οἷνον
[/GR]
Wino
nuncupant.
Etenim
nostrum
idioma
cum
Gręcis
magnam
habet
affinitatem:
quam
cum
ipsis
comparasse
videtur
ob
vicini¬
tatem
&
consuetudinem,
dum
in
Paphlagonia,
Galatia,
&
Asia
minori,
domicilium
habuisset,
ante