26
THADD.
HAGECII
curpost
exactam
macerationem
polentae,
cre¬
morisque
extractionem,
terna
adhuc
superaddita
sit
eiusdem
cremoris
elixatio?
an
non
macera¬
tio
omnem
polentae
vim,
tenuioremque
&
po¬
tissimam
illius
substantiam
exhauserit,
in
liquo¬
remque
transumpserit,
reliqueritque
in
polenta
solùm
partes
crassas,
terreas,
&
inutiles?
Prae¬
terea,
an
tot
elixationibus
partes
tenuiores
in
cremore
in
vapores
resoluantur,
relinquantur¬
que
crudae
&
inutiles?
Ad
quae
dubia
sic
ego,
sal¬
uo
meliore
iudicio,
respondendum
esse
existi¬
mo.
Etsi
maceratio
praecesserit,
tamen,
quia
succus,
seu
cremor
polentaceus,
inuariatus
&
inalteratus,
qualis
in
ipso
corpore
polentae
in¬
uentus
fuerat,
extractus
est:
necessarium
vide¬
batur,
vt
is
per
elixationem
maturaretur,
inque
absolutum
maturationis
terminum
deducere¬
tur,
&
nostro
vsui
commodior
redderetur.
De¬
inde,
quia
partes
tenues
ex
substantia
lenta
&
viscida
polentae,
adeoque
vniuersa
illius
vis
non
potuisset
sufficienter
maceratione
illa
elici;
&
ob
hanc
causam
additam
esse
elixationem
seu
decoctionem,
non
solùm
vt
vniuersa
polentae
substantia,
ac
latens
interna
vis
&
facultas
euin¬
catur,
quae
in
liquoris
substantiam
tota
commi¬
grat:
verùm
etiam
crudus
humor
&
redundans
maturetur
altereturque.
Postremò,
dico,
in
cre¬
more
polentaceo
tenuiores
partes
coctione
non
tam
facilè
dissipari
euanescereque,
vt
in
aliis
re¬
bus
accidere
videmus:
praesertim
in
Rhabarba¬
ro
&
similibus,
in
quibus
vis
purgandi,
quae
in
parti¬