Paracelsus
auri
arca¬
num,
magi¬
sterium,
quin¬
tam
essen¬
tiam
&
c.
ad
coelos
tol¬
lit.
Rupescissam
mendacij
ar¬
guit
Para¬
celsus.
86
THOM.
ERASTVS
morbis
locum
habent.
FVR.
Minimè
opus
esse
puto,
ut
omnes
locos
adducam,
quibus
Paracelsus
auri
arcanum,
aurum
poculentum,
aurum
diaphoreticum,
au¬
ri
quintam
essentiam,
ad
coelos
usque
lau¬
dibus
extollit:
&
ijs
virtutib.
ornat,
quas
rei
creatae
nulli
Deus
dedit,
nedum
me¬
tallis.
Itaque
in
hac
re,
ut
in
alijs
omni¬
bus,
seipsum
mendacij
arguit.
Memini
eum
Rupescissam
lib.
3.
de
Vita
longa
hoc
nomine
damnare,
quia
prohibuerit
aurum
intra
corpus
sumere.
ER.
Idem
Rupescissa
unà
cum
Lullo
nihilominus
affirmat
tum
aurum
potabile,
tum
quin¬
tam
essentiam
non
nutrire
solum,
verum
etiam
saginare:
&
nescio
quae
mirabilia
operari.
FVR.
Constat
ergo
hic
sibi,
si¬
cut
Paracelsus
&
sequaces
eius.
ER.
Pu¬
tasnè
inter
Paracelsicos
inveniri
sic
in¬
scios
rerum
omnium,
ut
ulceratas
par¬
tes
credant
alimentum
suctu
ex
imposi-
tis
cataplasmatis
attrahere?
EVR.
In¬
scientissimum
esse
oportet,
qui
universas
corporis
nostri
partes
à
sanguine
dunta¬
xat
nutriri
ignorat.
Quia
tamen
inter
eos
reperiuntur
literarum
prorsus
igna¬
ri,
non