DE
FERMENTO
coniunctio
est
finis
operis.
Neque
est
intelligendum
quòd
hoe
scilicet
corpus
cui
coniungitur,
sit
aliquid
nouum
&
ex¬
traneum
quod
addatur,
nisi
quod
erat
occultum
fit
manife¬
stum
&
econuerso
sicut
patet
in
cera
liquefacta
quando
coa¬
gulatur:
ita
quid
uirtus
corporis
tam
fortis
est
quòd
anima
de
caetero
in
aeternum
separari
non
potest.
Vnde
dicitur
in
turba
philosophorum
quod
corpus
habet
maiorem
uim
fratri¬
bus
suis,
id
est,
anima
&
spiritu:
&
dicit
Plato
in
stolli¬
cis.
Non
retinetur
res
nisi
a
fortiori
illa.
Vnde
sicut
pasta
absque
suo
fermento
intrinseco
fermentum
non
potest.
Ita
si¬
ne
hoc
corpore
spirituali
occulto
lapis
non
potest
fermentari,
nec
perfici
nec
compleri.
Quamuis
in
rei
ueritate
ipse
la¬
pis
secundum
se
totum,
secundum
corpus,
secundum
animam
&
secundum
spiritum
semper
sit
idem
secundum
rem.
Sid
secundum
diuersas
relationes
&
intentiones
philosophorum
dicunt
ipsum
esse
nunc
hoc,
nunc
illud.
Et
hoc
uoluit
Plato
quando
dixit
quòd
materia
fluit
in
infinitum
nisi
forma
sistat
fluxum,
oportet
enim
quòd
corpus
retineat
animam
ne
ipsa
fluat.
Et
sic
intellexit
Rosinus,
&
antiqui
primi
quando
dixerunt,
omne
corpus
quod
animam
inuenit,
fa¬
cile
ipsam
occupat.
Et
de
hoc
prophetauit
Plato
quasi
diem
iudicij
qui
dixit
in
quarto
stollicarum
&
Hamec
in
commen¬
to
scilicet.
Oportet
quòd
coniungatur
anima
cum
suo
primo
corpore
de
quo
fuit
&
non
cum
alio,
quod
nisi
feceris
defi¬
cies
à
proposito
sicut
plures
ignorantium
eo
quòd
ignorant
hoc
secretum.
Et
ideo
Rasis
in
lumine
luminum
appellat
hoc
corpus
spirituale
occultum,
quod
est
fermentum
formam.
Cum
dicit,
non
ingrediendi
uero
causa
est,
quia
ipsum
corpus
est
forma,
spiritus
uero
materia
etc.
Et
uere
&
subtili¬
ter
loquitur,
quia
sicut
materia
non
habet
esse
sine
forma