348
GEMMARVM
lem
vnionem.
Quantò
magis
in
vniuersa
na¬
tura
(quod
in
peculiari)
hoc
ipsum
fieri
ne¬
cessum
est.
Etenim
ipsa
diuino
coniugio
constat
ex
mundo
superiore,
&
inferiore
à
Deo
sic
ordinatis,
vt
vnus
eorum
nihil
con¬
tineat,
quod
non
sibi
correspondens
habeat
alter.
Cùm
igitur
alter
mundus
qui
minor
dicitur,
homo
videlicet,
corpore
vitalique
spiritu,
sit
ad
magni
similitudine
creatus,
rationali
quidem
ad
imaginem
Dei,
quicquid
in
maiore
fuerit,
in
minore
similitudine
potentiáve
necessariò
esse
oportet;
alioqui
negabitur
ad
imaginem
eius
creatum
esse,
quod
opera
data
contrà
scriptu¬
ras
sacras
pugnat
è
directo.
Proinde
vt
in
supe¬
riori
coelo
nunquam
cessant
motus,
hominis
etiam
spiritus
vitalis,
quiescente
vel
dormien¬
te
corpore,
motus
exercere
suos
non
cessat,
imò
potiùs
&
exactiùs
operatur
quàm
vigilante.
Quapropter
mox
atque
membrum
aliquod
in
humano
corpore
tangitur,
aequè
citò
huiusmo
di
tactus
ad
spiritum
peruenit.
Ecquis
dubita¬
re
potest?
alioqui
non
sentiretur,
cùm
sensus
o¬
mnis,
&
vita,
&
actio,
virtusque
sit
ex
spiritu,
&
non
ex
corpore.
Vice
versa
contristato
spiritu
vel
afflicto,
corpus
torpescere
ac
pati
est
neces¬
se.
Porrò
simile
coniugium
videmus
inter
spiri¬
tum
&
corpus
hominis,
quale
diximus
inter
coelum
&
terram
esse.
Rursus
qualiscunque
sit
in
coelo