222
QVINTVS
80
praetemporis longitudine, ac morbi magnitudi¬
ne, tum malorum iam praesentium, tùm eorum
quae insuper accedunt. Quodsi multo tempo¬
re rumpi non possit, neque sua sponte neque
medicamentis, consumitur debilitatus à dolo¬
ribus vehementibus, & inedia, & tussi, & febri¬
bus, & plerunque perimitur. ibid.
31. At si eruperit quidem aegro iam debili¬
tato, attenuato, & in lectum reclinato, neque
sic valdè reualescit, sed & tali modo perimitur.
ibidem.
32. At si eruperit quàm celerrimè pus, &
maturuerit, maturatum autem multa sui parte
ad septum transuersum effundatur, statim qui¬
dem melius habere sibi videtur: verùm pro¬
gressu temporis si totum expuerit, & purulen¬
tus ille in pulmone ventriculus considat ac re¬
siccetur, sanus euadit. si verò tempus protraha¬
tur, & aeger debilior fiat, & sputum reiicere ne¬
queat, sed vstus fuerit aut sectus, & pus exeat, sta¬
tim quidem & sic sibi melius habere videtur, ve¬
rùm tempore procedente perimitur. ibid.
33. Cùm pulmo prae calore valdè intumes¬
cit, moritur aeger. maximè quarta ac septima die.
quas si effugerit, non valdè perit. 3. de m.
34. Si liberatus à tuberculo pulmonis postea
pus euomat album, & fibris suberuentis mixtum,
euadit. si verò liuidùm & cum virore pallidum
ac graueolens, moritur. purgantur autem in
quadraginta diebus ab ea, qua erupit. multis et¬
iam annuus fit morbus. 2. de m.