222
QVINTVS.
82
40. Venae cauae in pulmonibus laesae, ruptae,
aut varicosae, difficilis morbus, & multa curatio¬
ne opus habens. alioquin aegrum non relinquit,
sed plerumque commoritur. de int. aff.
41. In venis pulmonum ruptis, si anticipetur
aeger priusquam sanguinem fundat, ac fortiter la¬
xetur, & priusquam attenuetur, & in lecto de¬
cumbat, & caput corrumpi uncipiat, & reliquum
corpus colliquari, superstes ab hoc morbo eua¬
det. sin verò neglectus fuerit, & haec occupa¬
rint, vt ea perpetiatur aut omnia, aut plurima,
perit. perit autem hic aut ex iisdem quae superius
dixi, aut à vomitu; sanguine imulto multoties per
vomitum reiecto. 1. de m.
42. Si verò vena omnino rupta non fuerit,
verùm acutus tractus in ipsa fiat, fit autem ma¬
ximè velut varix, qui etiam statim vbi factus fue¬
rit; dolorem quendam tenuem inducit, ac tus¬
sim aridam. si verò diu durauerit & neglectus
fuerit, primum quidem sanguinem modicum ac
subnigrum dimittit ac reiicit, deinde verò adhuc
copiosiorem & sincerissimum, deinde pus, pati¬
turque quaecunque in superioribus dicta sunt.
ibidem.
43. Est & sanguinea pleuritis in qua suberue
ta reiicit: & est quidem biliosa, mitior, si non
ruptiones aeger habeat. sin minus, dolorosior
quidem est, non letalior. At sanguinea fortis, &
dolorosa & letalis. Quum igitur affuerit, simul
singultus, simulque cum saliua sanguinis gru¬
mos nigros tussiendo reiecerit, septima die mo¬
C
Venae pulmo¬
num lasae.
Pleuritis.