58
HIERONVMI
RVBEI
ri
in
compositis
humano
possit
ingenio;
Ipsi¬
que
met
eius
artis
proceres,
Raimundus
Lul¬
lius
praesertim,
eo
libro
cui
Codicillo
nomen
est,
ad
Odoardum
Britannię
Regem
scribens,
mirabilesque
destillationum
subtilitates
do¬
cens,
ignem,
&
aërem
post
aquam
detractam
ac
destillatam
primò
duplici
vase,
postea
ci¬
neribus,
asserit,
remanere
in
fundo
ad
modum
substantiae
oleagineae
plurimum
lentae,
quam
deinde
abluit
miris
penè
modis,
&
ui
ignis
in
calcem
redigit.
Quae
satis
ostendunt
om¬
nia,
crassiorem
partem,
quae
ui
ignis
maio¬
rem
acrimoniam
adepta
est,
&
ratione
cras¬
sitiei
maioris,
quantum
haberi
in
ea
tenuita¬
te
potest,
maiorem
acquisiuit
efficaciam,
sor¬
titam
fuisse
nomen
ignis,
tùm
quòd
magis
calefaciat,
tùm
quòd
rubro
colore
inficiat;
Huc
accedit,
quòd
non
ignem
solùm,
aërem¬
que
&
caetera
elementa
eliciunt,
sed
aquam
ignis,
aquamque
aeris:
aquam
ignis
eam
appel¬
lantes,
quae
post
primam
exit:
quia,
inquit
Raimundus,
calidior
prima
est.
Quare
satis
patere
puto,
haec
quae
uocantur
elementa,
è
rebus,
quae
destillantur
separata,
non
esse
pu¬
ra
ipsa
simpliciaque
elementa,
sed
concreta
cor¬
pora,
admodum
tamen
tenuia,
hoc
nomine
ab
ipsis,
quae
excellunt
facultatibs,
uocata.
Quod
etiam
eò
magis
confirmari
uidetur,
quòd
scri¬
bat
magnus
ille
Philosopho
Auerroëns
4.
Me¬
teor.
cap.
10.
Elementa
non
inueniri
in
locis
suis