222
93
LIBER
102. At seniori & pulmo rarior ac cauior est,
& arteriae ampliores, vt pus non diutius in ven¬
triculo & vlceribus moretur, & quicquid ejus
insuper generatum fuerit, hoc totum necessariò
sursum attrahitur à pulmone ad arterias, & sta¬
tim expuitur. ibid.
103. In iuniore igitur, vtpote cùm sint affe¬
ctiones vehementiores, & purgatio pro sputi
ratione non fiat, & febres acutiores & frequen¬
tiores fiunt, & dolores acuti incidunt, tum in
ipso affectionis loco, tum in reliquo corpore; ni¬
mirùm quum venae sint robustae ac sanguine re¬
pletae. vbi verò hae percalescunt, dolores ab ipsis
transiliunt aliàs ad aliam corporis partem. ac hi
quidem plerumque breui perimuntur. ibid.
104. Senioribus verò cum affectiones sin¬
debiliores, & sputum ab ipsis purgetur, & febres
mitiores ac paucae fiunt, & dolotes adsunt qui¬
dem, verùm exiles. sed ab huiusmodi tamen af¬
fectionibus ne senes quidem penitùs liberan¬
tur, sed longo tempore afflicti pereunt. Et ali¬
quando pus spuunt, quandoque sanguinem,
quandoque neutrum, tandemque cum his mo¬
riuntur. moriuntur autem hoc modo, quum
ipsos morbus aliquis huic quem antea habent
consimilis apprehendit, ita vt & hunc habeant,
& is quem prius habent vehementior fiat, & vt
plurimùm pereunt. ibid.
105. Quicunque verò pectore suppurati,
dum iuuenes sunt, ex illapsu humorum, aut fi¬
stula, aut alio quopiam huiusmodi, aut ex absces¬
sus re¬