Ructus.
Singultus.
107
LIBER
Sitis
in
phreniticis,
peripneumon.
pleurir.
suppuratis,
vide
sup.
lib.
3.
4.
5.
suis
locis.
8.
Quibus
ructus
adsunt,
&
flatus,
&
stre¬
pitus,
&
ventris
eleuationes,
his
fiet
alui
turba¬
tio.
ibid.
9.
Ructus
acidus
in
diuturnis
intestinorum
laeuitatibus,
qui
anteà
non
fuit,
superueniens,
bonum.
6.
aph.
10.
Fortassis
&
ructus
acidi
intestinorum
laeuitatem
soluunt.
2.
epid.
11.
Nonnullos
dolor
corripit
acutus,
&
ipsi
seipsos
iactant,
&
vociferantur,
&
frequenter
eructant,
&
vbi
eructarunt,
meliùs
habere
sibi
videntur,
saepe
etiam
bilem
reuomunt
modicam
poculi
parui
mensura,
&
vbi
dolor
corripit
à
vi¬
sceribus
adimum
ventrem,
&
laterum
mollitu¬
dinem,
&
tum
meliùs
habere
videntur.
&
ven¬
ter
inflatur,
ac
durus
fit,
&
strepit,
&
flatus
non
egreditur,
neque
stercus.
morbus
hic
si
iuuenem
corripiat,
cum
tempore
discedit:
sin
senem,
commoritur.
2.
de
m.
12.
Singultus
malus
est
abileo.
7.
aph.
à
copio¬
sa
sanguinis
profusione.
5.
aph.
ab
hepatis
inflam¬
matione.
7.
aph.
post
immodicam
purgationem.
7.
&
5.
aph.
post
vomitum.
7.
aph.
&
Coac.
praen.
13.
Quos
singultus
vexat,
hos
sternutatio
superueniens
liberat.
6.
aph.
Singultus
in
conuulsis:
vide
supra
lib.
3.
143.
in
pleuriticis.
sup.
lib.
5.
43.
14.
Singultienti
febre
correptus
effugere
non
potest,
nisi
sudores
iudicatorij
&
somni
aequales