222
Lienteria.
Alui sterco¬
ra siue ege¬
stiones opti¬
me & pessi¬
mae.
117
LIBER
92. Quibus nigra per aluum prodeunt, frigi¬
dum sudorem excludunt. ibid.
Caetera verò biliosae, pituitosae, vel sanguineae
alui profluuia, videbis suprà lib. 2. sect. 46. 47.
48. 49. 50. 51. 52. & seq.
93. Lienteriae cum spirandi difficultate, &
lateris punctura, in tabem desinunt. Coac. praen.
in lienteria cibi fastidium, malum: & cum febre
peius. 2. aphor. Quin etiam & ex lienteria in
aquam intercutem facilis transitus fit. 1. de m.
94. In lienteria perfrigeratio cum sudore,
mala. Coac. praen.
95. In lienteria & aluo liquida sanguis de
gingiuis defluens, malum & letale. ibid.
96. Alui egestio optima est mollis, cohaerens,
compacta, subfulua, non valde graueolens, pro¬
diens hora consueta, copia pro ratione ciborum
ingestorum. spissa autem vt fiat ad iudicationem,
commodum est: & lumbricos rotundos exire,
vbi ad iudicationem tendit. Coac. praen. & lib.
progn.
97. Egestiones alui procedere oportet his
qui laboribus exercentur, quandiu parùm ede¬
rint & potauerint, modicas & duras, atque hoc
quotidie. si verò tertio quoque die, aut quarto,
aut longiore interuallo prodierint, periculum
est aut febri, aut alui profluuio corripiendos es¬
se. 2. prorrh.
98. In omnibus item egestionis quantitatem
ad cibi, potus, laborisque mensuram, vel nimis
paruam vel magnam existimare oportet. ibid.
99. Li¬