270
HIERONYMI
RVBEI
citur,
indurescit
enim
putamen
eorum:
mox
rupto
putamine
exit,
uelut
ex
ouo,
animal,
tertia
perfectum
generatione,
idque
penna¬
tum
magna
ex
parte.
Ita
bombyces
cùm
oua
aestate
pariant,
quae
in
panno
ad
uer
us¬
que
seruantur,
ex
illis
uermes
generantur,
mox
bombyx,
tandem
necydalus.
Sed
satis
hac
de
re
cum
Erasto
disseruimus;
ad
Egi¬
dium
ueniamus,
qui
non
uidetur
probare,
quod
necessarius
sit
locus,
terrae
scilicet
&
montium
uiscera,
gignendis
arte
metallis,
qua
tamen
maximè
de
causa
urget
ipse,
&
cum
eo
etiam
Erastus:
nam
si
apes,
muscae,
ra¬
nae,
nullum
sibi
certum
locum
postulant,
ue¬
rùm
ubi
materia
apta
est,
ibi
gignuntur,
quid
phibebit
idem
in
metallis
fieri,
quae
sunt
mul¬
tò
imperfectiora,
&
ui
sentiente
ac
mouente
carent?
cur
enim
metalla
locum
sibi
certum
magis
poscant,
quàm
animalia
huiusmodi,
ubi
fuerit
materia,
&
calor
coquens,
&
fri¬
giditas
cogens?
quod
&
uidetur
4.
Meteo¬
rorum
Aristoteles
insinuare,
cùm
de
elixati¬
one
loquens,
nihil
referre
ait,
an
huiusmodi
coctiones
fiant
in
uasibus
naturalibus,
an
in
artificialibus,
dum
eadem
adsit
causa
uerba
haec
sunt
Aristotelis;
[GR]ὶ
ὀυδὲν
δαρέρα
ἐν
ὀργαίνοις,
τεχνοικοῖς
ἢ
ρυσικοῖς
ἔαν
γίννηται;
δὰ
τὴν
αὐτὴν
γὰρ
αἰτίαν.
πάντα
ἴσται[/GR]:
neque
enim
qui
haec
uerba
conan¬
tur
interpretari,
aliquid
afferunt,
quod
faciat
contra
nostram
sententiam.
Quoniam
ue¬
rò
to¬