DE
DESTILLAT.
SECTIO
IIII.
289
dam
proximè
superioribus
annis,
Romę,
qui
coram
uiris
principibus
aliquot,
proiecta
pi¬
la
parua,
quae
uix
scrupulum
penderet,
in
Mer¬
curij
ad
ignem
iam
feruentis
uncias
duas,
to¬
tum
in
aurum
optimum
uertit.
Fuit
enim
eo¬
rum,
qui
hac
in
arte
plurimum
operae
posue¬
runt,
sententia,
esse
illud
semen
auri,
ex
dua¬
bus
auri
uncijs
detractum,
sic
ut
tantum
Mer¬
curij
in
aurum
uerteret,
quantum
fuerat
aurum,
à
quo
illud
detraxerat.
Sed
qua
ratione
id
fie¬
ri
possit,
satis
difficile
uidetur
cognitu;
nam
in
auro,
ob
perfectam
coctionem,
mixrionem¬
que
partium
exactum,
nulla
pars
est
alia
pu¬
rior,
ex
omnium
philosophorum
sententia;
quamobrem
igni,
&
cuiuis
examini
adhibi¬
tum,
nihil
minuitur;
neque
Mercurio
solo
ea
uis
inest,
ut
eo
puritatis
aurum
adducat,
se¬
menque
extrahat.
Haud
dissimili
ferè
mendacio,
sub
idem
tem¬
pus,
nempe
quinto
ab
hinc
anno,
aurum
qui¬
dam
facere
profirebatur,
ex
aere
usto,
Ferret¬
tum
uocant;
Primò
autem
auro
in
calcem,
sale
communi,
redacto,
affundebatur
acris
aqua
è
chalcantho,
salnitro,
&
alumine
rupeo,
mox
ammoniaco
sale,
in
sublime
acto,
atque
item
com¬
muni,
adiectis,
acriore
reddita;
detrahebatur
postea
destillatione
ex
auro
haec
aqua,
&
au¬
rum;
quod
in
fundo
uasis
remanebat,
bis
ace¬
to
stillatitio,
totidemque
stillatitia
communi
aqua,
eluebatur,
his
perpetuò
liquoribus
de¬
stillatione,
T