372
ADMONITI
nipotens
enim
Deus
diuinitatis
suae
radijs
per
complexum
in
sese
recollectis,
non
quidem
a¬
licubi,
vel
aliquo
loco,
siue
puncto
sistentibus,
sed
intersectionem
vnicam
in
centro
praetere¬
untibus,
in
infinitum
etiam,
vnde
procedunt,
extensis,
immensitatis
suae
trinam
&
vnam
i¬
maginem
praefigurare
nobis
videtur:
intensam,
extensam,
&
mediam:
aut
aliter
comprehen¬
dentem
omnia,
à
nihilo
siue
nullo
comprehen¬
sam,
&
centralem
immensurabilem.
Centrum
igitur
hoc
aeternum
est,
quia
nihil
praeter
aeter¬
num
potestimmensum
esse:
increatum
etiam
est,
quia
non
comprehenditur,
sed
in
infinitum
transit
vnà
cum
suis
radijs:
quod
comprehen¬
ditur
autem,
creatum
esse
oportet,
quia
inter
creatum
&
increatum,
aeternum
&
transiturum,
nihil
esse
potest
aliud
quàm
nihil,
ex
quo
ali¬
quid
creari
possit.
Quid
multis?
supersedendum
esse
mihi
video,
quòd
hoc
loco
Theologiae
nul¬
lam
professionem
susceperim,
nolimque
fal¬
cem
(quod
aiunt)
in
alienam
messem
mittere,
praesertim
quia
non
sine
maximo
tremore
de
tam
abstrusis
ob
reuerentiam
diuinitatis
lo¬
quendum
sit;
solùm
ergo
de
Physica
mihi
ne¬
gotium
est
ex
Cenesi
deducenda.
Quapropter
ad
secundam
creationis
operationem
transi¬
ens,
examinare
statui
Eraste,
quid
Paracelsus
scribat
in
sua
ad
Athenienses
Philosophia,
quàm
tot
execrationibus
detestaris
non
priùs
tamen
quàm