OCTAVVS.
166
ad
supernos
verò,
quibus
praecordium
molle
&
doloris
exors,
&
vbi
per
tempus
aliquod
difficul¬
ter
spirauerint,
&
citra
manifestam
causam
ces¬
sauerint.
Coac.
praen.
&
2.
prorrh.
104.
Articulorum
durities,
malum.
6.
epid.
105.
Quicunque
senes
circa
articulos
callos
tophaceos
habent,
&
aerumnose
viuunt,
&
al¬
uum
siccam
habent,
illi
sani
fieri
nequeunt
hu¬
mana
arte,
quantum
ego
noui.
sanant
tamen
hos
optimè
dysenteriae,
&
aliae
per
inferna
colli¬
quationes.
Qui
verò
iuuenis
est,
&
circa
articu¬
los
callos
nondum
tophaceos
obtinet,
&
labo¬
ris
amans
est,
&
aluum
facilem
habet,
hic
sanè
in
medicum
valdè
intelligentem
incidens,
sanus
euadere
queat.
2.
prorrh.
106.
Morbus
articulatis
à
bile
factus
breuis
fit
&
acutus,
non
autem
letalis.
lib.
aff.
107.
Quibus
adhuc
infantibus
profundae
suppurationes
circa
brachij
caput
fiunt,
omnes
galeancones
efficiuntur.
&
siue
secti
fuerint,
siue
vsti,
siue
sua
sponte
ipsis
eruperint,
aegrè
in
to¬
tum
conualescunt.
lib.
de
artic.
108.
Molestus
quidem
dolor
coxendicis,
sed
non
letalis.
lib.
aff.
109.
Polor
coxendicis
fortis,
tussim
soluit.
2.
epid.
110.
Partium
supernarum
dolores
soluit
co¬
xaedolor.
ibid.
&
7.
epid.
III.
Coxarum
dolor
febrem
ardentem
sol¬
*
uit.
de
dieb.
iud.
M
iij
Arthritis.
Sciatica.