OCTAVVS.
168
121.
Quicunque
à
natiuitate
mutili
fiunt,
plerique
ex
his
curabiles
sunt,
nisi
valdè
magna
emotio
facta
fuerit,
aut
etiam
adultis
&
praeau¬
ctis
iam
pueris
contigerit.
lib.
de
fr.
&
artic.
122.
Articuli
excidentes
aut
luxati,
quo
plus
luxati
aut
elapsi
fuerint,
tanto
difficilius
repo¬
nuntur:
&
contrà.
ibid.
123.
Vbi
articulorum
&
ossium
discessus
diuturnus
est,
vt
reponantur
exigua
spes
restat,
periculi
autem
multum.
Nam
si
quis
non
repo¬
nat,
stultae
plebeculae
artis
expers
videbitur:
si
verò
reponat,
aegrum
propiùs
ad
mortem
quàm
sanitatem
perduxerit.
ibid.
124.
Quo
maior
articulus,
eo
difficilius
re¬
ponitur.
lib.
de
artic.
125.
Recentes
humeri
luxationes
citiùs
inci¬
dunt,
quàm
quis
putare
possit.
sed
&
veteres
quoque
citò
reponuntur,
nisi
caro
in
acetabu¬
lum
deueniat.
veruntamen
&
ita
mihi
inuete¬
ratam
brachij
luxationem
reponi
posse
videtur.
Quid
non
n.
nouit
iusta
molitio?
verùm
ne
iterum
pro
consuetudine
facilè
excidat,
periculum
est.
ib.
126.
Clauicula
luxata,
cito
reposita
coalescet.
de
fr.
127.
Verticula
spinae
quibuscunque
morbis
in
gibbum
trahuntur,
vt
soluantur
fieri
plerun¬
que
non
potest.
ibid.
128.
Sispina
vsque
in
ventrem
internè
luxa¬
ta
fuerit,
nulla
arte
aut
machina
repelli
pos¬
sit,
viuis
hominibus.
Cur
igitur
hoc
scribo
in¬
quis?
sanè
quia
nonnulli
putant
se
hominem
M
iiij
De
articu¬
lorum
luxa¬
tionibus
&
fracturis.
Luxatio.