COMMENT.
SECVNDI
DIALOGVS
II.
29
horum
sint
principia,
vt
mercurius,
sulfur,
&
sal.
Quartò
quòd
morborum
signa
partim
vera,
partim
falsa
prodiderint,
temporum
verò
mutationes
non
obseruarint:
qui¬
bus
cùm
fatum
indies
magis
magisque
variet,
&
mundus
ex
lon¬
ga
cęli
reuolutione,
diuersisque
circunstantibus
periodis
in
con¬
trarietatem
sese
pellentibus
pariter
senescat,
eóque
res
omnes
in¬
dies
fiant
deteriores,
morbi
in
mirabiles
formas
transeunt:
sic
vt
alij
ex
alijs
vel
orti,
vel
inuicem
sint
permisti:
quod
in
lue
venerea,
aqua
inter
cutem,
&
in
alijs
id
genus
vitijs
est
manifestum.
Quintò,
quòd
&
veteres,
&
recentiores
siue
Graeci,
siue
Mauritani,
tam
internarum,
quàm
externarum
partium
corpo¬
ris
affectuum
curationes
ineptissimè
descripserint.
Sextò,
quòd
ijdem
omnis
generis
affectus
ex
humoribus,
tanquam
proxima
&
continente
causa
excitatos,
medicamentis
propê
similibus
tum
immutantibus,
tum
purgantibus
pariter
cum
roborantibus
curandos
esse
tradiderint.
Septimò,
quòd
nulla
ferè
propria
singulorum
morborum
medicamenta
habeant.
nam
si
ordine
illos
conscripsissent,
haec
certè
ipsis
subiecissent.
Octauò,
quòd
falsam
in
medendi
ratione
legem
constitue¬
rint,
qua
morbos
contrarios,
contrarijs
remedijs
curari
iusserunt.
Nonò,
quòd
praecipuas
remediorum
species,
nempe
san¬
guinis
detractionem,
purgationemque,
primis
morborum
gene¬
ribus,
vt
simplici,
composito,
&
communi,
malè
pręscripserint.
nam
etsi
illae
morbis
varia
ratione
prodesse
queant,
tamen
vete¬
res,
&
eorum
sectatores
non
recta
via
&
ratione
omninò
in
illis
processisse
opinatur.
Decimò,
quòd
nulla
propemodum
medicamenta,
aut
sim¬
plicia,
aut
composita,
in
id
quod
titulo
promittunt,
efficacia
apud
illos
inueniantur:
quanquam
aliquot
illorum
formulę
non
pror¬
sus
absurdè
paratae,
sed
interdum
vsu
commodę
depręhendantur.
Vndecimò
quòd
ipsi
artis
pyronomicę
seu
chemicę
fuerint
imperiti:
sine
qua
nullum
medicamentum
salutare,
sed
venenosum
potiùs
esse
Theophrastus
existimat.
omitto
complura
alia,
quę
il¬
le
veteres
ignorasse
dicit.
MATHE.
Quid
Hippocratis
&
Galeni
imitatores
ad
hęc
Paracelsi
conuicia
respondent?
GERON,
Quòd
si
ille
Platonem
&
Aristotelem,
ipsumque
Hippocratem,
&
alios
Alclepiadas
sua
lingua
loquentes
intelligere
potuisset,
non
tam
iniquus
seuerusque
in
eos
iudex
fuisset,
neque
principiorum
rerum
imperitos,
se
verò,
&
medicorum
&
philosophorum
ex
omni
aetate
principem,
&
monarcham
appellasset:
quasi
nullus
ante
il¬
lum
scriptorum
medicinam,
aliásque
scientias
necessarias
tradi¬
C
3
Quid
Hippocratici,
Galenicique
ad
Theophrasti
conuicia
respondeant.