Duplex
curatio.
Breuis.
Lenta.
Quibus
lenis
&
tarda
curatio
necessaria.
Quo
medicamento
frequenter
vtendum.
Lene
medicementum
repetitum,
idem
quod
valentius
praestare
potest.
40
DE
MEDICINA
VETERI
ET
NOVA
cum
fructu
detrahitur.
MATHETES,
Quae
est
inter
has
duas
cu¬
randi
rationes
tutior?
GERON,
Altera,
quae
lentè
paulatimque
le¬
nibus
fit
remedijs,
ijsque
contrarijs:
vt
quae
inferiore
sint
ordine,
sed
tamen
repetitis,
aut
interdum
copia
maiore
adhibitis.
Tol¬
lunt
enim
hęc
omnem
affectum
sensim,
&
longo
interuallo:
sic
ta¬
men,
vt
vires
corporis
nihil,
aut
certè
minimum
detrimenti
inde¬
sentiant:
neque
corpus
vllam
noxiam
qualitatem
experiatur.
MATHETES,
Quales
ergo
remediorum
vires
esse
debent?
GE¬
RON,
Non
adeò
imbecilles,
&
languidae,
vt
nihil
ferè
proficiant.
nam
morbus
vehementior
plaerunque
sic
illas
reijcit,
&
contem¬
nit,
vt
eis
etiamsi
repetantur,
nihil
cedat.
ita
verò
leues
esse
de¬
bent,
vt
aliquantum
iuuent:
non
autem
morbus
ob
ipsarum
leni¬
tatem,
quod
saepè
accidit,
exasperetur.
MATHETES,
Quibus
ae¬
gris
lenis
ac
tarda
morborum
curatio
est
necessaria?
GERON,
Vi¬
ribus
imbecillis:
essétque
ea
semper
optanda,
nisi
morbus
vehe¬
mentior
interdum
festinare
cogeret.
MATHETES,
Quid
si
nihil
hac
medendi
ratione
succedat,
etiamsi
omnia
recta
ratione
geran¬
tur?
GERON,
Non
protinus
ad
aliud
est
transeundum:
varijs
tamen
multísque
vti
licet,
si
medicus
in
eodem
remediorum
genere
per¬
scueret:
ne
vni
foli
naturae
assuescens,
vim
eius
negligat,
&
asper¬
netur.
MATHETES,
Conferúntne
medicamenta
omnibus
vitijs
contraria?
GERON,
Nequaquam:
sed
plaerunque
vni,
non
alteri.
MATHETES,
Qua
de
causa?
GERON,
Quia
medicamenta,
&
cor¬
pora
nostra
proprietates
saepè
habent
communes,
quae
sola
expe¬
rientia
deprehenduntur.
Quod
igitur
permutatione
vtile
com¬
pertum
fuerit,
eo
frequenter
vtendum:
quod
verò
noxium,
sta¬
tim
mutari
debet.
In
acutis
morbis
citò
mutandum
est,
quod
ni¬
hil
prodest:
in
longis
(quos
tempus
vt
facit,
sic
etiam
soluit)
non
statim
condemnetur,
si
quid
non
profuit:
minùs
verò
amouea¬
tur,
si
quid
paulum
saltem
iuuat:
quia
profectus
tempore
exple¬
tur.
MATHETES,
Potéstne
lene
remedium
iteratum
id
praestare
paulatim,
quod
validius
semel,
eodémque
tempore?
GERON,
Po¬
test
sane,
si
neque
genere,
neque
agendi
modo,
naturáque,
sed
tan¬
tum
ordine
ab
alio
distet.
potest
enim
plantago,
vel
copia
vel
cre¬
bro
vsu,
aequè
ac
semperuiuum
semel
aut
rariùs
admotum
refri¬
gerare:
non
tamen
id
efficiet,
quod
opium:
eò
quòd
huic
vis
stu¬
pefaciendi
insit.
Iam
neque
agaricus
frequentiore
vsu,
id
quod
se¬
men
cucurbitae
siluestris
praestat:
quia
vis
pituitae
crassae,
muco¬
saeque,
è
summis
extremisque
corporis
partibus
attrahendae,
huic,
non
illi
medicamento
inest.
sic
autem
remedia
in
qualibet
cura¬
tione,
siue
vnis,
siue
pluribus
vicibus
suscepta
temperari
debent,
vt
nihil
non
in
morbo
sit
discussum:
ne
contrarium
illi
genus
me¬
diocrita¬