AD
ERASTVM.
423
secrat,
etc.
In
secundo
capitulo
sic:
Fundamentum,
quo
magis
tribuitur
consecrationibus
vanis
rerum,
quàm
orationibus
&
fidei,
condemnandum
est,
vt
penes
quod
nemo
manère
debeat,
verùm
à
Magistratibus
puniendi
meritò
veniunt
omnes,
qui
in
eo
persistunt.
Quamuis
per
se
coniurationes
aliquid
possint,
à
nullo
magovel
sa¬
piente
nihilominus
vsurpandae,
quòd
prorsum
Deo,
ver¬
bis
eius,
mandatisque,
necnon
luci
naturae
contrariae
sunt:
&
paulò
post,
Maligni
spiritus
(inquit)
sunt
Dei
carni¬
fices,
qui
nihil
exequuntur
absque
permissione
sui
Magi¬
stratus,
id
est,
diuinae
Maiestatis.
Dico
igitur
coniuratio¬
nes
esse
contrarias
Deo,
verbo
eius,
legi
diuinae,
&
luci
na¬
turae,
prohiberique
debere.
Item
capitulo
vndecimo
sic:
Ars
magica
in
seipsa
est
occultißima
scientia
rerum
supernaturalium
in
terris,
vt
quicquid
hominibus
in¬
uestigatu
est
impossibile,
per
hanc
artem
indagari
cogno¬
scique
potest,
ad
quam
ratio
comparata,
nil
nisi
mera
stul¬
titia
est.
Magia
igitur,
est
expeditissima
quadam
ars,
et
mundissima,
nullis
inquinata
ceremonijs
vel
coniurati¬
onibus,
quibus
Necromantia
scatet.
In
magia
verò
nul¬
lus
est
consecrationum,
coniurationum,
benedictionum,
neque
maledictionum
vsus,
sed
fidei
solius,
de
qua
loqui¬
tur
Christus,
per
ipsam
transplantari
montes
in
mare.
Haec
spiritibus
etiam,
&
ascendentibus
omnibus
impe¬
rare
potest,
cogereque:
haec
fides,
est
magiae
verum
funda¬
mentum
&
instrumentum.
Antea
capitulo
sexto
sic:
Fides
est
rerum
omnium
exaltatio,
&
confirmatio,
quae
per
imaginationem
fieri
possunt.
Nam
absque
fide
cun¬
cta
haec
&
alia
similia,
vana
sunt
&.
virium
expertia.
d
5
Conse¬