213
ALCHIMIA LIBER.
25
bus elementorum, in quibus aliud nihil appa¬
ret fieri quàm circunductio materiae nudae sine
forma, citra omnem innouationem, exaltatio¬
nem, & acquisitionem alicuius formae, vel mate¬
riae nouae. Vnde liquet reductiones istorum ho¬
minum esse meras phantasias, vanas, & erroneas.
In huius rei confirmationem aptissimè loquitur
quidam nomine Guilhelmus Parisiensis, vir in
hac arte doctus: In creatione hominis (inquit)
primo concurrunt in vnionem duo spermata,
qualitatibus differentia, quarum qualitatum in
vno est vna frigida & humida, & in altero altera
est calida & sicca, quae in vtero materno digerun¬
tur mixtione virtutis vtriusque seminis; & aug¬
mentatione per humiditatem sanguinis, qui est
eiusdem substantiae, cuius est sperma foemineum,
actione virtutis masculini spermatis interue¬
niente, nutritur inde materia dictae mixtionis,
donec fiat substantia media participans cum
vtriusque natura, citra vllam diminutionem, vel
superfluitatem. Proinde spermata creantur à na¬
tura, & non ab arte, quae nullo modo etiam pos¬
set, hoc solùm efficit, in vtero materno coniun¬
git simul ambo. Quamquam etiam ista iuuare po¬
test in mixtione fomento caloris externi, quie¬
tis, ciborum optimorum delectu, & facilè dige¬
stibilium, cum temperie & moderatione sum¬
ptorum, quibus omnibus aliud nil operatur, quàm
rebus iam à natura creatis auxiliari tantùm.
Subiungit idem auctor: Creare spermata non
est artis, at postquàm à natura creata sunt, tum
demùm ars per solam virtutem naturalem existen¬
tem in spermaticis materijs iam à natura creatis,