42
BERN.
TREVISANI
DE
calcaria
verò
doctissimo,
veniente
mihi
in
men¬
tem
etiam,
audentes
ad
sublima
prouehi,
timidos
deijci,
ac
perpetuò
humi
degere,
viriliter
in
pale¬
stram
transij,
fatoque
palmam
obtinui
disputa¬
tionis
coram
astantibus,
libellusque
premij
fuit
mihi
per
facultatem
philosophiae
admodum
ho¬
norificè
oblatus,
vt
circumspectarer
ab
omnibus.
Deinceps
animi
studio
fatigati
recreandi
gratia,
campos
amoenos
&
prata
quaerens,
in
lympidis¬
simum
incidi
fonticulum,
pulcherrimo
lapide
circumseptum,
atque
munitum,
supra
quercinum
truncum,
cętera
muro
circundatum,
ne
bruta
ad
eam
intrarent,
nec
aues
in
eo
balneum
sibi
face¬
rent.
Super
hunc
fontem
sedens,
contemplatus
sum
eius
pulchritudinem,
ac
vidi
superiùs
clau¬
sum.
Ea
faciens
iter
vir
senex,
&
venerandus
ad¬
modum,
vt
Sacerdos,
à
me
salutatus
honorificè,
&
rogatus
quamobrem
iste
fonticulus
ad
eum
es¬
set
modum,
superiùs,
inferiùs,
&
ad
latera
cir¬
cumquaque
clausus,
&
munitus?
amico
respon¬
so
me
dignatus
ait:
Est
quòd
scias,
amice
mi,
fon¬
tem
hunc
esse
valdè
mirabilis,
ac
terribilis
virtu¬
tis
prae
caeteris
omnibus
totius
mundi
fontibus,
pertinet
ad
Regem
solùm
huius
patriae,
quem
fons
optimè
nouit,
&
ipse
fontem.
Praetereuntem
Re¬
gem
hac
semper
ad
se
trahit,
&
à
Rege
non
trahi¬
tur.
In
eo
balneo
manet
ducentis
octuaginta
duo¬
bus
diebus,
quibus
ad
tantum
iuuentutis
robur
adducitur,
vt
à
nemine
quantumuis
robutissimo
vinci
queat.
Curauit
igitur
suum
concludi
fonti¬
culum
albo
lapide
rotundo,
vt
vides,
in
quo
relu¬
cet
fons
clarus,
velut
argentum,
&
coelestis
colo¬
ris,
vt
etiam
esset
fortior,
ne
ab
equis
&
alijs
de¬
strueretur,