OPVSCVLVM.
89
neant
in
igne.
Ex
eiusmodi
humiditate
procrea¬
tum
est
argentum
viuum,
quod
videmus,
vt
pa¬
tet
etiam
experimento.
Testatur
Arnaldus
de
Vil¬
lanoua:
Hoc
(inquit)
nos
reddit
certiores,
am¬
bas
materias
antea
dictas
in
ipso
perfectissimè
coniunctas:
nam
vel
terrestris
humiditatem
se¬
cùm
retinet,
aut
ista
rapit
illam
in
auras.
Quod
quidem
Albertus
Magnus
causas
metallorum
compositionis
diligentissimè
perquirens,
opti¬
mè
cognouit,
argentum
viuum
scilicet
assiduè
moueri,
ac
fluere,
quia
vicissim
altera
pars
in
al¬
teram
dominium
habet,
vt
causa
fluxus
atque
mo¬
tus
est
humiditatis
imperium,
&
siccitatis
terre¬
stris
in
humiditatem
actus
efficit,
vt
non
adhae¬
reat
tangenti,
neque
madefaciat.
Hinc
Alberti
sen¬
tentia
comprobatur
libro
Mineral.
simplic.
Ma¬
teria
prima
(inquit)
metallorum
est
humiditas
viscosa
incombustibilis,
forti
mixtione,
cum
sub¬
tili
terreo
coniuncta
in
cauernis
terrae
minerali¬
bus.
Optimè
cum
Gebro
conuenit,
asserente
in
Summa
sua,
materiam
veram
metallorum
esse
ar¬
gentum
viuum,
quia
(inquit)
natura
nunquam
otiosa
procreauit
argentum
viuum
ex
dicta
ma¬
teria
mixta,
&c.
Bonus
Ferrariensis
ait,
argentum
viuum
esse
proximam
materiam
metallorum,
sed
praecipuam
humiditatem
viscosam
subtili
suo
ter¬
reo
mixtam.
Geber
etiam
in
argenti
viui
defini¬
tione,
quam
facit
in
sua
Summa:
Est
(inquit)
hu¬
miditas
viscosa
per
auxilium
terrestris
suę
partis
condensata,
suam
compositionem
intrantis.
Con¬
sideremus
itaque
diligenter
naturae
progressum,
in
rerum
omnium
procreatione,
quibus
propriam
admiscet
materiam,
quam
Philosophi
vocarunt