64
EPIST.
CHYMICARVM
Paracelsi
laudanum
infame
factum
est.
Hoc
modo
&
alia.
Quid
enim
potest
spei
&
se¬
curitatis
inesse
illi,
quod
ante
praeparatio¬
nem
fuit
indubitaum
venenum?
Finge
chymica
arte
tolli
alquid.
Certe
si
actum
in
praesens
remoratur
aut
propinquam
poten¬
tiam
retardat;
remotiorem
certe
non
po¬
test
auferre
nisi
re
touliter
destructa.
Nihil
perit
totum.
Nec
quoduis
corrumpitur
in
quoduis,
sed
omnia
in
determinatum
sibi,
quod
prioris
aliquam
&
adhuc
obtinet
poten¬
tiam,
ex
qua
potest
eluctari
&
in
actum
ve¬
nire.
An
non
animaduertist
scammoniam
toties
corruptam
etiam
in
lacte
purgare?
Ne
dubites
ergo
ex
venenata
re
confectam
es¬
sentiam
chymicam
ignibus
noniotam
exuisse
naturam,
sed
ex
proxime
veneno
saltem
fa¬
ctum
venenum
remotè,
quodtandem
inter¬
ficiat,
statue.
Ita
cinabaris
primum
iuuare
cre¬
ditur,
sed
tandem
emergit
pernicies,
in
his
qui
improuidè
copioseque
deuorarunt,
nec
ante
noxam
inflictam
egesserunt.
Philosophos
se
nominant
chymici.
In
hoc
quanta
est
va¬
nitas?
Si
vel
vmbrae
somnium
de
philosophia
chymiae
inesset,
eamne
in
descriptione
artium
philosophicarum
putes
praeteritam?
Quò
quis
philosophus
praestantior
est,
eò
se
alienio¬
rem
a
chymicorum
cohorte
exhibet.
Omnibus
numeris
ea
sapientia,
quanta
cadere
in
hanc
naturam
potest,
est
absoluta
à
veteribus:
o¬
mnem
est
complexus
Plato,
Aristoteles,
&
reliqui.