22
EPIST.
CHYMICARVM
angelio.
O
pręclarum
verę
artis
testimo¬
nium;
O
iustum
vero
adulterinae,
at
cum
Euangelio
non
comparandum
supplicium.
Quae
maiestas
sanctitasque
vnquam
in
mundo
fuit
tam
à
sceleratorum
homi¬
num
conatu
tuta,
vt
inuiolata
perman¬
serit,
cumque
sit
dissimillima
improbi¬
tatis,
non
ab
hac
ipsa
extremo
odio
at¬
tentata?
Quod
bonum
sanctumque
est,
non
nisi
malus
impiusque
inuisum
ha¬
bet.
Malorum
semper
foecundior
seges
est.
Si
itaque
optima
artium
hoc
est
pas¬
sa,
splendor
eius
apud
bonos
est
com¬
mendatior.
Itaque
bene
cum
re
sanctis¬
sima
Euangelio
nimirum,
casta
compa¬
ratur
in
pari
chymia.
Vtrique
apud
san¬
ctos
bonosque
locus
est.
Vtraque
idem
à
profanis
patitur.
Plebeia
illa
vox
est;
vul¬
gi
est.
Et
in
vulgaribus
fastis
annotata
de
more
hominum,
quo
id
signari
solet
quod
est
proclamatius;
quod
iactari
in
publi¬
cum
solet
crebrius.
Quod
ergo
vulga¬
tae
descriptiones
contemptum
fuisse
pas¬
sim
depraedicant;
id
dignitatem
quandam
in
occulto
habet.
Quo
enim
diuinius
no¬
biliusque
quid
est,
eò
plebi
est
vilius
ab¬
iectiusque,
quia
à
captu
eius
remotius.
Plebs
nil
celebrat
nisi
quod
sit
ad
sali¬
uam,
seque
crasso
fumo
in
oculos
con¬
ijcit.
Quod
foris
non
splendet,
sed
in
ab¬
dito
nobilitatem
ornamentaque
gerit
sua,
damna¬