OPVSCVLVM.
101
magnam
suam
perfectionem.
Ista
conuersio
ele¬
mentorum
(vt
ait
Raymundus
Lullius)
nihil
a¬
liud
est,
praeterquàm
terram,
(quae
fixa
est)
vo¬
latilem
reddere,
&
aquam
(quae
est
humida
vo¬
latilisque)
siccam
&
fixam
efficere:
quod
probè
fit
continuata
nostra
decoctione
in
vase
nostro,
praeter
omnem
amotionem,
vel
apertionem,
ne
fortè
nostra
pereant
elementa,
&
in
auras
auo¬
lent
in
fumum.
Hoc
ipsum
attestantur
scripta
Rasis,
&
alio¬
rum
scripta
varia
Philosophorum
in
eandem
sen¬
tentiam,
quum
dicunt,
veram
separationem,
&
coniunctionem
elementorum
quatuor,
in
va¬
se
nostro
fieri
nullatenus
tacto
manibus
pedi¬
busue:
quoniam
(vt
aiunt)
lapis
noster
seipsum
dissoluit,
coagulat,
abluit,
purgat,
albificat,
&
ru¬
bificat,
praeter
extraneae
rei
cuiusuis
additionem
vel
mixtionem.
Arnaldus
de
Villanoua
est
eiusdem
opinionis
in
suo
Rosario
magno,
dum
inquit,
breuibus
ad¬
modum
verbis:
Nullo
alio
labore
est
opus,
quàm
in
aqua
trucidanda,
hoc
est,
fixanda:
nam
statim
atque
haec
erit
mortua,
reliqua
elementa
necata
sunt,
id
est,
fixata.
Falsae
sunt
igitur
operantum
huius
temporis,
&
elementorum
separationes
sophisticae,
in
scriptis
eiusmodi
Philosophorum
omnium
pessimè
fundatae,
qui
vetant
expres¬
sè
destructionem
simplicium
in
suis
praeparatio¬
nibus,
quia
(vt
aiunt)
impossibile
est
arti
pri¬
inas
formas
dare.
Certissimum
est,
elementa
qua¬
tuor
minimè
componi
posse,
nisi
priùs
destrue¬
rentur.
Quapropter
non
est
opus
hac
elemento¬
rum
sophistica
separatione,
falsaque
ad
operis