337
36 EPIST. CHYMICARVM
celsitam dixeris, vtpote cuius nomen satis
est ad extrema tormenta. Chymicus verus
altius honorum assequitur fastigium, &
in throno gloriae ponitur sublimius spe¬
ctandus, quo deterior & sceleratior poena¬
est Paracelsita. Tolluntur aliquando in al¬
tum etiam huius factionis mancipia, & la¬
teribus principum iunguntur, sed iure mo¬
rionum. Vestitu in aulis magnatum elegan¬
ti & ostro superbiunt; sed lege scortorum.
Irrepunt in thronos potentum; sed quo pa¬
cto virtutum sedem occupare solent vitia.
Tolluntur in sublime, sed vt lapsu grauiore
ruant. Scortum Alexandri non erat hone¬
stius, quia regis temulenti animum ad in¬
flammandam regum orientis aulam incita¬
bat, & censura sua sapientissimorum pre¬
mebat calculos. Conspicere adulatores per¬
niciosissimos, & stultissimum quemque in¬
ter stipatores regios consiliariosque cogun¬
tur sapientes, sed eorum mores non appro¬
bant. Vt vita studiumque; talium ad pompam
& fucos comparatum est; ita nec honor so¬
lidus est, nec splendor syncerus. Veri chy¬
mici gloria non amat aularum magnificen¬
tiam, sed praestantissimorum coronas phi¬
losophorum; & fructus huius pullulat etiam
post obitum, cùm honorificentissimâ po¬
sterorum sententiâ eius perpetuo floret me¬
moria. Paracelsici aut cum vita perdunt glo¬
riam, aut ante finem de culmine deturban¬
tur,