ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
37
tur,
aut
eam
merentur
posteritatis
memo¬
riam
quam
sceleratissimus
quisque.
Ipse
certè
Paracelsus
etiam
adhuc
viuus
audiit
ab
Im¬
peratore
Maximiliano
impostor
nefarius,
&
fuga,
se
propter
homicidia
ex
Bohemia.
surripere
coactus
fuit.
Assecla
eius
Dornei¬
serus
etiam
à
sceleratiore
crimine
non
abs¬
tinuit
non
tantum
transfuga
periurus
factus,
sed
&
religionis,
quam
ante
professus
voce
scriptoque
fuerat
desertor
ignominiosus.
Hem
tibi
Paracelsistas.
Verorum
chymi¬
corum
fama
optima
nunquam
intermoritur.
Sed
auriperdę
vocantur
chymici,
qui
&
suam
substantiam
&
aliorum
in
fauillam
vertunt.
Qua
nota
rectius
descripseris
Paracelsitam?
Euolue
mundi
historias,
&
praesertim
Ger¬
manorum
principum
excute
argiua;
vix
nu¬
merare
poteris
preciosissimorum
thesaurorum
pondera,
quae
à
Paracelsitis
nefariè
sunt
in¬
teruersa.
Scribit
Arnoldus
summus
chymi¬
cus,
ipsam
artem
non
esse
sumtuosam:
in
ipso
aurificio
experimentum
compleri
posse
auxi¬
lio
quinquaginta
nummorum
aureorum:
subesse
verò
lucrum
honestum
tantum,
vt
non
opus
habeas
aliorum
scrutari
&
exhaurire
loculos.
Quin
ergo
tandem
sapere
incipiunt
magnates
&
nummis
suis
à
Paracelsitarum
in¬
sidiis
cauere?
Hoc
persuasum
est
mihi
cer¬
tissimum
ignorantię
argumentum
&
impo¬
sturarum
signum
esse
multi
auri
&
sumtuum
grandium
postulationem.
Itaque
de
Paracel¬
sitis
C
3
Chymia
non
sumtuosa.