Paracelsia
sordities.
Medicatio¬
nei
chymi¬
corum.
40
EPIST.
CHYMICARVM
inuenit,
quae
maximos
olim
latuerunt
phy¬
sicos.
Possem
tibi
hoc
ipsum
copiosis
decla¬
rare
exemplis,
&
iucundissimâ
chymicarum
mistionum
voluptate
animum
demulcere
tuum,
nisi
prolixitas
foret
metuenda
iusto
maior.
Si
itaque
antehac
putasti
chymian
praeter
ancillam
medicinae,
nihil
esse
augu¬
stius;
corrige
sententiam,
&
dignissima¬
rum
artium
vnam
hanc
esse
iudica.
In
Para¬
celsistarum
verò
[GR]ψάδοδοξίᾳ[/GR]
nihil
inuenies
tale.
Non
enim
finis
eius
est
liberalis
&
iu¬
cunda
rerum
noticia;
sed
lucrum
turpe,
au¬
ri
captatio;
&
velana
ostentatio.
Haec
vbi
non
licet
assequi,
nihili
aestimant
suum
studium.
Vt
autem
assequantur
quibus
non
vt
un¬
tur
imposturis?
Qua
non
vanitate?
Quę
af¬
feruntur
de
execrandis
chymicorum
medi¬
cationibus,
ea
à
veris
omnino
exulant.
Chy¬
micus
per
se
medicum
non
agit.
Si
sanat,
medicus
simul
est,
&
aliis
agit
principiis,
quae
ipsa
ars
praescribit,
repetita
ex
Hippo¬
cratica
&:
Galenica
diligentia
quae
ex
mun¬
di
historiis
experimenta
collegit,
&
euiden¬
tissimarum
rationum
iudicio
stabilita
de¬
scripsit
axiomata.
Secundum
haec
qui
ope¬
ratur
&
chymica
adbibet,
eum
errare,
&
perpéram
sanare
non
contingit.
Paracelsi¬
tae
dum
omnia
veterum
placita
aspernantur,
&
nouam
medendi
methodum
suae
stulticiae
congruentem
confingunt,
non
mirum
est
si
atrocibus
aegrotantium
passionibus
quam
sint
execran¬