ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
65
ratione
dictum
sit,
praeuisionem
diuinam
non
afferte
necessitatem
euentibus
intelli¬
gis.
Est
illa
quidem
immutabilis;
quia
quo¬
cunque
actu
rus
passurusque
foresmodo,
id
omne
in
diphthera
manuque
Dei
est
ab
anti¬
quo
descriptum
&
indelebile.
Sed
interim
effectus
causa
non
est
praeuisio,
verum
alia
sub
praeuisione
contenta:
quo
pacto
&
The¬
ologi
hodie
disputant
de
electionis
neces¬
sitate
immutabili,
quod
ea
includat
causas
subordinatas,
&
effectui
proprias.
Quia
e¬
nim
vidit
Deus
sic
fore,
certò;
decretum
fe¬
cit
immutabile,
&
elegit
ad
possessionem
sa¬
lutis,
quem
credentem
constanter
conspexit.
Ita
ergo
praeuisio
&
necessitatem
habet,
&
non
est
causa
euentuum
necessaria.
Quę
prę¬
terea
attuli
argumenta,
euanida
sunt.
Dicit
Dudithius
terminare
morbum
ad
vitam
vel
mortem
Causas
efficientes
omisit.
Mors
enim
&
vita
sicut
&
morbus
aliis
fit
&
exasperatur
causis,
quae
non
debebant
excludi.
Non
itaque
consequens
inde
est
medicinam
nihil
praestare.
Nihil
autem
sa¬
nabile
esse,
nisi
quod
spontaneo
motu
sana¬
tura
erat
natura,
mendacissimum
est.
Quas
luxationes
illa
[GR]ἀυτομάτως[/GR]
persanat?
Cum
de¬
cumbit
illa,
aut
ad
motum
pigra,
captáve
est,
an
non
à
medicina
actum
accipere
po¬
test?
Vincula
tollit
medicina;
somnolen¬
tam
exuscitat;
imbecillem
roborat.
Tunc
itaque
benè
agere
potest,
cum
ipsa
per
medi¬
cum
E