ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
81
mul,
ne
spectat
quidem
ad
eum
totum
hoc
negotium.
Est
enim
alienum
à
chymia
re¬
media
inuenire,
&
medicinae
proprium.
Non
possunt
autem
propria
artis
per
aliena
prin¬
cipia
iudicari.
Quod
Poetus
scripsit
natu¬
ralia
non
succurrere
pesti
id
am
multis
pessi¬
mè
deprauatur.
Tribuit
Hippocrati
sana¬
tionem.
Hic
per
naturalia
operatus
est
Deinde
idem
concedit
arti.
Ita
enim
loqui¬
tur:
[GR]ὰ
ἐκ
φύσεως
γίγνεται
νοσήματα,
ἀυτηὴ
φό¬
σις
ἰᾶται
κείνουσα.
ὅσα
δὲ
ἐξ
ἐπιδημίας,
τέχνη
τε
χνικῶς
κείνουσα
τὴν
τροπὴν
τῶν
σωμάτων.[/GR]
Arti
asscribit
sanationem
epidemiarum.
Ars
non
curat
sine
natura,
sicut
Hippocrates
ait:
[GR]ρύσσες
ἰητροὶ
τῶν
νόσων[/GR].
Erit
ergo
&
haec
sa¬
natio
naturae,
&
licet
artificiosa
vtatur
me¬
thodo,
non
tamen
excludet
sed
includet
naturam,
vtpote
circa
quam
bénè
maléve
habentem
occupatur,
&
cuius
motus
pro¬
curat
dirigitque,
vt
sint
ad
salutem
accom¬
modi.
Quis
Poetum
tam
stultum
putet,
vt
naturam
planè
absoluat?
Confert
duo
prin¬
cipia
mouentia,
alterum
ars
est,
alterum
na¬
tura.
Negat
ab
hac
solui
epidemiam
nempe
sola
sibique
relicta,
aut
saltem
cibo
potuque;
&
solitis
adminiculis
vulgariter
adiuta.
Ar¬
tis
motum
requirit,
quae
corporum
[GR]τροπὴν[/GR]
artificiosè
iudicet,
&
sic
dirigat
motum
na¬
turae,
vt
morbum
adiumento
alexipharma¬
corum
superet.
Ita
ferè
loquitur
Hippocra¬
tes
etiam
de
inuentione
artis
&
praua
quo
rundam
F
Remediorum
inuentio
est
solius
medici.
Poeti
iudi¬
dicium.
Vide
de
na¬
tura
huma¬
na
com.
2.
vbi
duo
tra¬
duntur
sco¬
pi
sanatio¬
nis
[GR]αμοῖρυ
τοῦ
χωριου
καὶ
χeciu
iλvis
εισπνοῆς.[/GR]