ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
85
praestantissimos
eliquati,
qui
Platoni
aquae
fusiles
&
concretiles
appellantur.
Multum
hic
secretorum
sese
ostendit
in
omni
mine¬
ralium
genere,
&
in
primis
ambigua
metal¬
lorum
natura
transmutationes,
de
quibus
Geberus
plurimum
praecepit,
excitauit.
Ex
res
visa
est
depura
non
quaedam
esse
&
es¬
sentiarum
confectio.
Itaque
in
aliis
naturae
partibus
similiter
agendo
ars
est
amplifica¬
ta.
Non
displicet
etiam
alia
notatio
[GR]πaρ
sm
υνξ[/GR],
hoc
est
succo
vel
sapore,
quem
arte
sua
exugunt
chymici,
sicut
natura
ex
nutrimen¬
tis.
Vnde
Alchymia
dicta
Arabibus
&
Aegy¬
ptiis,
quos
a
Graecis
consentaneum
est
id
nominis
accepisse.
Graecorum
enim
lingua
literaeque
quondam
per
totum
Orientem
penè
fuerunt
cognitae,
vt
&
in
Aegypto
&
vicinis
austri
regionibus.
Nec
Hispania
aliaeque
occidentales
prouinciae
eas
igno¬
rarunt.
Fuisse
autem
non
tantum
in
Orien¬
te
fertiles
metallorum
fodinas,
aut
scapten¬
sulas,
sed
&
in
Aegypto,
Asia
minore,
Hispa¬
nia,
Barbaria,
seu
Mauritania,
&
illarum
no¬
ticiam
habuisse
chymicos,
vt
Auicennam,
Geberum
&
alios,
certissimum
est.
Qui
Pa¬
racelsum
sequuntur,
Spagirian
vocant
&
exponunt
artem
segregatoriam
puri
ab
im¬
puro.
Nisi
fallor
alludit
ad
Graecum
[GR]μαχει¬
ρἰα[/GR],
quasi
excoctoriam
metallorum
&
suc¬
corum
nominares.
Sed
quaecunque
sit
tan¬
dem
artis
huius
[GR]ἐπωνυμία[/GR],
vera
eius
noticia
F
2
exer¬