106
EPIST.
CHYMICARVM
cas,
vt
reliquiae
nihil
retineant
veneni.
Vbi
vero
crasis
rei?
Arsenicum,
napellum
&
si¬
milia
toto
genere
&
substantia
venena
esse
pronunciant
sapientes.
Nam
pernicies
ex
misturae
dependet
proprietate,
nec
potest
ea
tolli
nisi
perdita
dissipataque
crasi,
quae
est
forma
misti,
vt
mistum.
At
forma
de¬
structa,
res
perit.
Itaque
ens
veneni
re
ve¬
ra
ab
arsenico
non
poterit
abstrahi,
quin
desinat
arsenicum
esse,
&
non
nisi
aequi¬
uoca
ratione
[GR]τὰ
λείψανα[/GR]
retineant
nomen.
Nec
crases
sunt
separabiles.
Itaque
demen¬
tiae
proximum
est,
quod
putant
se
posse
ab
Arienico
auferre
ens
veneni,
si
hoc
illi
inest
per
crasin.
Occurres
mihi
Erasticis
epiche¬
rematis,
quibus
confici
solet,
Rhabarba¬
rùm
non
esse
nisi
[GR]το
ὅλον[/GR].
Sed
ego
me
conti¬
neo
in
foro
chymico,
dicoque
si
ens
veneni
arsenicalis
separabile
est,
id
ita
segregari
sic¬
ut
à
crassis
corpulentisque
partibus
succus,
in
quo
nihilominus
restat
crasis,
cuius
gra¬
tia
extractum
vocatur
essentia,
id
autem
quod
restat
inde,
caperut
mortuum
&
sex
non
au¬
tem
arsenicum.
Quod
si
vagantur
in
gene¬
rum
separatione,
putantque
[GR]γνικῶς[/GR]
ens
ve¬
neni
ab
arsenico
tolli,
non
autem
ens
vene¬
ni
arsenicalis;
stultitiae
eos
consecrem.
Ea¬
dem
sententia
est
de
ente
Bezoardico.
Co¬
rollarii
loco
peto
ex
te,
vt
mihi
explices
iu¬
dicium
controuersiae
horum,
qui
vene¬
nùm
substantiane
it
an
accidens
inter
se
disce¬