ANDREAE
LIBAVII
LIB
I.
107
disceptant:
veluti
sitne
scorpio
venenum
an
aliquid
accidentarium
in
ipso.
Intelligo
autem
scorpionem
ea
ratione,
qua
solemus
Zingiber
appellare
in
pharmacopolio.
Ex¬
pedies
simul
possitne
dici
scorpio,
si
vim
ex
crasi
perdiderit;
sicut
an
sit
magnes
pri¬
mum
cum
non
amplius
trahit
ferrum
nec
obseruat
lineam
mundanam.
Ego
incli¬
no
ad
negantes;
&
si
mihi
obiiciunt
vim
saltem,
ostenduntque
residuum
corpus;
crasin,
à
qua
res
est
id
quod
est,
demon¬
strari
peto.
Non
enim
si
corporis
conti¬
nuitas
a
vi
specifica
perdita
manet,
crasin
re¬
stare
necesse
est.
Haec
enim
est
ratio
mistu¬
rae
interna.
Sed
non
exonerandus
nimium.
Vale,
&
te
mihi
beneuolum
praebe.
EPIST.
XII.
DE
CON¬
stitutione
artis
chymicae.
AD
VIRVM
ORNATISS.
D.
ZA¬
chariam
Brendelium
Phil.
Med.
&
Pro¬
fessorem
lenensem.
Aegyptios
olim
cum
aliis
hominibus
de
vetustate
gentis
&
primatu
originis
contendisse,
&
Psammiethici
regis
leuiculo
argumento
Phrygibus,
quod
horum
lingua
Beccus,
quam
vocem
inclusi
infantes
impe¬
tu
naturae
spontaneo
citra
disciplinam,
edi¬
derant
primam,
panem
designaret;
ea
au¬
tem
putaretur
gens
prima,
&
quasi
sponte
naturae
facta,
cuius
lingua
esset
solius
na¬
turae