ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
113
cepta,
eaque
diuisione,
definitione,
causa¬
rum,
effectorum
adiunctorumque
argu¬
mentis
ita
illustrauit,
vt
nihil
ferè
desit
ad
spe¬
ciem
Aristoteleae
per
[GR]ἐπιστημονικὰ[/GR]
informatio¬
nis.
Sed
omnia
ferè
ad
transmutationem
&
naturae
metallicae
cognitionem
adhibuit,
sicut
qui
eum
sequuti
sunt,
(quidam
etiam
antecesserunt)
philosophi
quos
in
volumen
vnum
congestos
exhibent
nostrates
typo¬
graphiae.
Lullius
celebrauit
etiam
vegetalium
chymiam,
cumque
eo
alii
plures.
Extant
ali¬
qui
libri
de
destillatione.
Haec
enim
maturè
in
officinas
medicas
est
recepta.
Sed
neque
metalla
transformare
&
adulterare,
nec
quintas
essentias
extrahere
per
vini
subti¬
lem
spiritum;
nec
destillare,
omnia
chymiae
officia
complent,
etiamsi
coniungantur.
Iohannes
Guintherius
Andernacus,
&
Ge¬
snerus
(si
huius
est
Euonymus)
multum
ad
istam
scientiam
attulerunt
lucis.
Sed
illi
pauca
praeceperunt
de
generalibus
artis.
Speciales
elaborationes
habent
plures,
Pa¬
racelsus
non
sectatus
est
vltimas.
Primatum
sibi
tam
in
hac
quam
in
medicina
violentè
rapere
fuit
conatus.
Ille
archidoxa
proge¬
nuit,
in
quibus
videtur
voluisse
quidem
ar¬
tis
formam
constituere,
sed
non
est
assecu¬
tus.
Praecipit
enim
de
conficiendis
magiste¬
riis,
quintis
essentiis,
&
reliquis.
Vbi
verò
praecepta
operationum
generalium,
ex
qui¬
bus
necesse
est
hauriri
modum
specialium?
Quid
H